Mijn hoofd zit te vol met allemaal informatie. H
et is een grote chaos en loopt allemaal door elkaar heen. Dit omdat ik nog niet de kans heb gekregen dit allemaal op te ruimen en in verschillende kamertjes weg te stoppen. Er komt niks uit mijn handen want ik krijg het maar niet op rij..
Tja en dan is het tijd voor wat anders..regelmatig maak ik dezelfde fout terwijl ik weet dat ik beter eerst maar eens een toeter kan gaan pakken.
Want muziek maken geeft mij rust in me hoofd en maakt dit even helemaal leeg. Voor mij een moment op de dag waarbij ik even aan niks anders kan denken.
Voor iedere stemming is er wel muziek
Een rustig stuk om je emotie te uiten
Een rebels stuk om de remel uit je bips te krijgen
Een vrolijk stuk om je weer op te hemelen met positieve energie
Wat ben ik toch blij dat ik noten heb leren lezen en muziek kan maken.
Heb ik eigenlijk ooit wel eens verteld waarom ik eigenlijk euphonium ben gaan spelen?
Tja, soms vraag ik me dat ook nog wel eens af.
Nee ook ik wist in het begin nog niet van het bestaan hiervan af laat staan de naam hiervan.
Maar achteraf denk ik dat het gewoon zo heeft moeten zijn
Mijn ouders en zus zaten al in de harmonie vereniging in Zonnemaire en zo ook (pa en ma) in de boer’n kapel. ’s Zomers werd er op diverse plaatsen een beetje gedweild en getoeterd en wij als kids werden dan mee genomen op sleeptouw en dreutelden dan achter de muziek aan. (ik toen nog vals blokfluit spelende en niet denkend aan een ander instrument)
En op zo’n avond hoorde ik dat instrument en was meteen weg van de warme klank die hier uit voort kwam. Toen ik het zag heb ik ook geen moment getwijfeld en ben in 1991 vol goede moet op les gegaan.
Helaas was het instrument iets te groot voor mijn kleine (9jarige) longentjes. En ben ik eerst terug gegaan naar bariton.
Na lang als 5e persoon in rij te hebben gezeten werd er ineens voor mij beslist dat ik naar stoel nummer twee moest verhuizen..dit omdat ik zo meer mee zou kunnen komen als ik naast iemand zou zitten die goed was. Ik als klein op……… tussen twee oude saaie knarren..nou dat kan nog eens gezellig worden en ik had daar dan ook helemaal geen zin in.
Na eindelijk een beetje gewend en ontdooit te zijn kwam het volgende euvel. Stoffel wilde graag dat ik afscheid zou nemen van mijn baritonnetje..
Na lang zeuren heeft hij dan ook zijn zin gekregen en ben ik dan eindelijk weer euphonium gaan spelen
Jaren later zit ik nog steeds op de tweede stoel er is dus weinig verandert zou je denken..nou genoeg.. Vanuit een groot voorbeeld (als Stoffel zijn instrument neerlegt doe ik dit ook) is een hechte vriendschap uitgegroeid. Stoffel en ik zijn echt de beste maatjes geworden en qua muziek onafscheidelijk. Al is het soms misschien wel eens een beetje te gezellig.
Uiteindelijk heb mijn mening dus ook even sterk moeten herzien!!
Hoezo ik dan ook dwarsfluit ben gaan spelen? Tja dat is eigenlijk toch altijd wel stiekum een meisjes droom geweest die ik toch zelf maar heb uit laten komen.
Heb een fluit en leerboek geleend en in de avonduurtjes zo nu en dan eens een nootje gespeeld tot waar ik nu ben een gemiddelde speler die een leuk melodietje kan fluiteren en in het bezit van een eigen dwarsfluit.
Mensen vragen me wel eens
“wat vind je nu leuker om te doen? Dwarsfluit of Euphonium?
Meestal antwoord ik standaard dat het me eigenlijk niet uitmaakt omdat beide instrumenten zo verschillend zijn en het voor veel afwisseling zorgt.
Maar in mijn hart is en blijft mijn eerste keus de beste.
4 opmerkingen:
wat een leuk stukje is dit weer pinnetje, en wat een schattige foto van jouw onder de koe, dikke xx mama
Je bent gewoon een natuurtalent en je kunt geweldig spelen. En doe dat dan ook maar om je hoofd in vakjes te maken!!! Nou suc6 ermee en een dikke knuffel van je "schoon"ma
Hoi meise,
Je epistel lezende schrok ik me rot over je opmerking 'saaie ouwe knar', maar gelukkig stelde je die mening later bij. Toen je als pubberend meisje naast me kwam (moest)zitten, had ik er geen idee van hoe dat allemaal zou lopen, maar vanaf het begin tot nu toe heb ik er nog geen moment spijt van gehad. Je hebt je in al die jaren geweldig muzikaal ontwikkeld en ik ben vereerd dat je mij als muzikaal voorbeeld noemt. Overigens heb je het helemaal zelf gedaan hoor, ik speel er hooguit een kleine rol in, al hebben onze vele duo-sessies misschien wel wat geholpen.
Deze sessies moeten we overigens nodig eens uppdaten, dat heb je vorige week zelf aangegeven. Ik heb ook veel liever dat jij daarin het voortouw neemt, want ik wil geen enkele 'druk' op je leggen.
Je hebt gelijk dat het op de repetitie wel eens (te) gezellig is. De dirigent moet wel eens op ons wachten alvorens hij kan beginnen, maar aan de andere kant slaat hij zelden of nooit voor ons af, dus die wachttijd is zeker in ons voordeel. Die ouwe(re) knar en die jonge blom combineren gezelligheid en muzikaliteit en dat zouden er m.i. meer moeten doen.
Ons motto: 'presteren kun je het beste met een lach is zeker van toepassing'.
Het is wel even afwachten wat de nieuwe dirigen(te) van ons spelletje vind, maar muziekvrienden blijven we, dat laat ik me in elk geval niet afnemen.
Vrijdag is mijn laatste repetitie van 2007, en de laatste repetitie (28-12)is de 1e stoel weer voor jou gereserveerd. Maar je hebt in de herfstvakantie de anderen reeds laten horen dat je dat aankunt. Voor mij geen verrassing, want dat wist ik allang.
Liefs van je muziekvriend en tot vrijdag
Zo zie je maar weer dat iedereen weer zijn eigen manier heeft voor even het hoofd leeg maken...
grtz sis
Een reactie posten