Gewoon mooi..

Verleid me, verstik me, pak m’n vrijheid af

Bemin me, beperk me, ga je gang ik ben laf

Je wilt samensmelten een onnozel idee

Maar ik ben romantisch, ik ga der in mee

Kneed me, en knecht me, wees lief en gemeen

Gun me de plek van het blok aan je been

Als jij mijn vrouw bent, ben ik je man

Dan vechten we samen voor dat wat niet kan

We doen nog meer water bij onze wijn

Totdat er alleen nog maar water zal zijn

Helder maar smaakloos, geen kleur meer, geen gloed

Zo leven we samen de dood tegemoet

Weg met de eenzaamheid, leve de sleur

Jaloezie, irritatie, gesprekken, gezeur

De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin

De liefde is een valstrik maar ik trap er zo graag in

Steeds dezelfde fouten, steeds dezelfde pijn

Bijna net zo gruwelijk als helemaal alleen te zijn

Misschien is het deze keer anders

Misschien is het deze keer waar

Is alle wijsheid van de wereld maar een fabeltje

Ik wil het graag geloven want ik hou zo veel van haar

Het spel is weer begonnen ik zit er midden in

Verslaafd als een verslaafde

Verzetten heeft geen zin

Ik kan alleen verliezen, mijn hart en mijn verstand

De liefde laat pas los als ze is opgebrand

Dan ben je weer jezelf

Alleen en onbemind

Maar volwassen en verstandig

Totdat het weer begint...

Hans Teeuwen - Liefdes Gedicht

CHANGING!!!

De laatste tijd heeft mijn leven op zijn kop gestaan en was het een beetje zooitje en vooral chaos in mijn hoofd.
De lange vakantieperiode en veranderingen in mijn leven speelden hierbij een grote rol.
Ik zocht allerlei dingetjes om afleiding te hebben en me niet te vervelen.
Een ervan was schilderen in mijn huisje. Een leuk groen kleurtje tegen een van de muren en de rest moest wegens prutswerk van de schilders nog eens goed over geschilderd worden (weet je nog.. al die lekkages). Maar dat over sausen gaf me een dubbel gevoel aangezien ik ook weer terug wil naar Zeeland. Dus zocht ik naar een efficiente en nuttige manier om mijn centjes te besteden. En afgelopen weekend had ik het, gewoon even alles omgooien in mijn kamer.
De frisse wind er door!!

Dus moeders opgebeld voor hulp en natuurlijk advies en tips en dinsdag in de auto op naar IKEA voor een hangkast. Maar uiteraard kwamen we met iets meer terug :S
Na een heerlijke lunche verzorgd door moeders was het tijd om de kast in elkaar te zetten, (Zowaar was alles aanwezig, we hadden zelfs een schroefje over ?hmmm?) en te schuiven met de meubels.
Aangezien ik er al wel een beetje over had nagedacht stonden deze al snel op hun plaats en was het tijd voor de schoonmaak en het decoreren.

Voor etenstijd was alles af. Het is echt opgeknapt, sfeervol en knus. Ik ben er echt super blij mee!!
Van al dat harde werken hadden we ondertussen wel flinke trek gekregen. En vonden we het harde werken een goed excuus om ff een hapje bij Bennie Beer te gaan eten. Ook om deze geslaagde missie gezellig af te sluiten! Mam reuze bedankt voor je hulp en gezelligheid!!

Met deze frisse wind is weer een stukje rotzooi van mijn leven opgeruimd en een stukje chaos afgesloten!


Tijd voor een nieuwe start!



Nieuwsgierig geworden?
Kom gerust eens langs in mijn nieuwe paleisje!

Lui zweet

Na weken van vervelen werd het tijd om weer eens een doel voor ogen te hebben..
Al een paar weken kriebelde het al weer.. En tijdens (alweer) een luie middag op de bank werd ik eigenlijk door het film kijken nog meer gestimuleerd. Waar ik ooit aan begonnen was moest ik maar weer eens zien op te pakken..

Ik zie een grote wolk boven je hoofd verschijnen met een nog groter vraagteken er in..
Waar gaat dit over??

Nou weet je nog.. lang geleden ben ik eens begonnen met hardlopen, maar door mijn ongunstige stagedagen (ja ja, goeie smoes) ben ik daar half in het derde jaar van de opleiding mee gestopt.
En nu vond ik het tijd weer eens een poging te wagen, maar dan zonder opbouwschema’s waar je jezelf toch niet aan houdt…

Dus mijn “sportkleren” aangedaan en onder mijn bed gedoken om mijn hardloopschoenen tussen de spinnenwebben en t stof vandaan te krauwen..
ik was reuze benieuwd hoe het me af zou gaan..
Na weken van hangen in een stoel, en eigenlijk alleen mijn rechter biceps te trainen met het ieselijk roken van peukjes, was in bang dat ik mezelf wel tegen zou komen met de conclusie dat ik een conditie zou hebben van -2
Dat zou de motivatie al gauw de das om doen en de moed in mijn schoenen doen zakken.. Welke ik dan gelijk weer voor een jaar ver onder mijn bed zou mikken..

Maar vol goede moed ging ik toch op weg. Ik moest mezelf ervan weerhouden om steeds op mijn horloge te kijken om te zien hoe lang ik al had gelopen.. Maar al snel naderde ik ‘de’moskee en zat ik op negen minuten (mijn hartslag meter nog maar ff thuis gelaten voor het geval ik van de cijfers alleen al een hartaanval zou krijgen)
Tijd om over te steken (heerlijk hardlopen in een stad) en gaf ik mezelf twee minuten de tijd om op adem te komen en mijn hartslag iets te laten zakken.. Nou die twee minuten waren zo om (in tegenstelling tot de negen) dus tijd voor de volgende negen.
Dit was wel pittig en heb mezelf toe moeten spreken, maar ook deze heb ik gehaald!!

Met een voldaan gevoel liep ik naar huis! En gelukkig is het op wat spierpijn en (lui) zweet na niet tegen gevallen.. Op naar de donderdag

En nu kijken of ik dit keer mijn doel wel kan bereiken..

Achter de wolken schijnt de zon..

Het boek slaat dicht en het einde staat vast.
De gedachten zullen moeten worden stopgezet want het laatste hoofdstuk eindigt niet zoals ze had gehoopt.
Verloren in een ongelijke strijd.

Vluchten had voor haar geen zin, want de gedachten gingen veel sneller en haalden haar steeds weer in.
Daarom is het tijd, voor haar, om de gedachten te laten gaan.
Herinneringen zijn op papier gezet en de laatste sporen die leiden naar de gedachten zijn uitgewist.

Het los laten zal niet gemakkelijk zijn maar het is tijd om de schaduw van de gedachten achter haar te laten en vooruit te gaan kijken genietend van de ruimte om haar heen.


En ze weet

Alles komt goed aan het eind…
Zo niet..

Dan is het niet het eind…