Voor de laatste keer...

uitgeslapen..
gedouched..
aangekleed..
opgemaakt..
een mail verstuurt..
boodschappen gedaan..
autogereden..
een was gedaan..
gestreken..
thee gedronken..
een sigaret gerookt..
naar de wc gegaan..

Maar vanaf 0.00 begint het allemaal weer opnieuw..

Ik wens iedereen een hele mooie jaarwisseling toe en een liefdevol 2008!!

Het heeft zo moeten zijn.

Zeer regelmatig kom ik thuis, gooi de computer aan en ga werken voor school.. tenminste dat probeer ik. Maar gek genoeg kan ik me hier vaak niet toe zetten.
Mijn hoofd zit te vol met allemaal informatie. H
et is een grote chaos en loopt allemaal door elkaar heen. Dit omdat ik nog niet de kans heb gekregen dit allemaal op te ruimen en in verschillende kamertjes weg te stoppen. Er komt niks uit mijn handen want ik krijg het maar niet op rij..
Tja en dan is het tijd voor wat anders..regelmatig maak ik dezelfde fout terwijl ik weet dat ik beter eerst maar eens een toeter kan gaan pakken.
Want muziek maken geeft mij rust in me hoofd en maakt dit even helemaal leeg. Voor mij een moment op de dag waarbij ik even aan niks anders kan denken.

Voor iedere stemming is er wel muziek
Een rustig stuk om je emotie te uiten
Een rebels stuk om de remel uit je bips te krijgen
Een vrolijk stuk om je weer op te hemelen met positieve energie

Wat ben ik toch blij dat ik noten heb leren lezen en muziek kan maken.

Heb ik eigenlijk ooit wel eens verteld waarom ik eigenlijk euphonium ben gaan spelen?
Tja, soms vraag ik me dat ook nog wel eens af.
Nee ook ik wist in het begin nog niet van het bestaan hiervan af laat staan de naam hiervan.
Maar achteraf denk ik dat het gewoon zo heeft moeten zijn

Mijn ouders en zus zaten al in de harmonie vereniging in Zonnemaire en zo ook (pa en ma) in de boer’n kapel. ’s Zomers werd er op diverse plaatsen een beetje gedweild en getoeterd en wij als kids werden dan mee genomen op sleeptouw en dreutelden dan achter de muziek aan. (ik toen nog vals blokfluit spelende en niet denkend aan een ander instrument)
En op zo’n avond hoorde ik dat instrument en was meteen weg van de warme klank die hier uit voort kwam. Toen ik het zag heb ik ook geen moment getwijfeld en ben in 1991 vol goede moet op les gegaan.
Helaas was het instrument iets te groot voor mijn kleine (9jarige) longentjes. En ben ik eerst terug gegaan naar bariton.
Na lang als 5e persoon in rij te hebben gezeten werd er ineens voor mij beslist dat ik naar stoel nummer twee moest verhuizen..dit omdat ik zo meer mee zou kunnen komen als ik naast iemand zou zitten die goed was. Ik als klein op……… tussen twee oude saaie knarren..nou dat kan nog eens gezellig worden en ik had daar dan ook helemaal geen zin in.
Na eindelijk een beetje gewend en ontdooit te zijn kwam het volgende euvel. Stoffel wilde graag dat ik afscheid zou nemen van mijn baritonnetje..
Na lang zeuren heeft hij dan ook zijn zin gekregen en ben ik dan eindelijk weer euphonium gaan spelen

Jaren later zit ik nog steeds op de tweede stoel er is dus weinig verandert zou je denken..nou genoeg.. Vanuit een groot voorbeeld (als Stoffel zijn instrument neerlegt doe ik dit ook) is een hechte vriendschap uitgegroeid. Stoffel en ik zijn echt de beste maatjes geworden en qua muziek onafscheidelijk. Al is het soms misschien wel eens een beetje te gezellig.
Uiteindelijk heb mijn mening dus ook even sterk moeten herzien!!

Hoezo ik dan ook dwarsfluit ben gaan spelen? Tja dat is eigenlijk toch altijd wel stiekum een meisjes droom geweest die ik toch zelf maar heb uit laten komen.
Heb een fluit en leerboek geleend en in de avonduurtjes zo nu en dan eens een nootje gespeeld tot waar ik nu ben een gemiddelde speler die een leuk melodietje kan fluiteren en in het bezit van een eigen dwarsfluit.

Mensen vragen me wel eens

“wat vind je nu leuker om te doen? Dwarsfluit of Euphonium?

Meestal antwoord ik standaard dat het me eigenlijk niet uitmaakt omdat beide instrumenten zo verschillend zijn en het voor veel afwisseling zorgt.

Maar in mijn hart is en blijft mijn eerste keus de beste.

Help mee tegen het opwarmen van de aarde... Stop de winden!!!

Dit verhaal vernam ik vrijdag via de radio


Niet je energieslurpende plasma-tv, je benzinevretende Hummer of die vakantievlucht naar Verweggistan die nummer één veroorzakers zijn van het broeikaseffect, maar het is de koe. Een nieuw rapport van de UN bestempelt de koe als de grootste bedreiger van de aarde. Anderhalf miljard runderen zijn verantwoordelijk voor 18 procent van de broeikasgassen. Dat is meer dan alle transportmiddelen samen. De koeienscheet en de mest produceren één derde van het methaangas ter wereld. Methaan warmt de aarde 20 keer zo snel op als CO2. Daarnaast stoot de koe ook nog een derde van alle ammonia uit dat de oorzaak is van zure regen.

Maar we kunnen niet alleen de koeien de schuld geven want ook wij als mensen produceren methaangas in onze darmen. Maar ookal is de uitstoot dan wel een stuk minder als de koe…..denk toch eerst nog even na voordat je er één laat.


Hoe zou greenpeace dit gaan aanpakken??

LOOTJES TREKKEN IN 2E KAMER LEIDT TOT CHAOS

Er is een handvol praktische, futiele zaken waar de kamer zich nu eenmaal mee bezig moet houden: lootjes trekken, de catering, Uruzgan. Het eerste stond afgelopen week op de agenda: een heerlijk avondje. Of, zoals het in vakjargon heet: een plenaire pakjesinterpellatie. Traditioneel afgesloten met een rijmpoging om het gat in de begroting te dichten. Nog een oude gewoonte: de ChristenUnie was niet aanwezig, want die geloven nog.

12

Op dit moment is het alweer december. Er is een twaalf verschenen op de kalender, de verschillende bonnen en houdbaarheidsdatums..Ik kan er nog niet echt aan wennen..
Maar het betekend dus dat een van de drukste maanden is aangebroken welke ook het snelst weer voorbij vliegt zonder dat je het echt in de gaten hebt.
Ik vind het wel een leuke maand hoor.. Een maand zonder al te veel nadenken, behalve over wat je nu weer aan cadeautjes zal kopen, omdat je toch wel geleefd wordt door de feestdagen..
Wel vind ik het heerlijk dat het vroeg donker is..lekker binnen zitten met een grote kop thee of warme chocolademelk onder mijn fleecedekentje bij de kaarsjes en de kachel.. Genieten van al de sfeerlichtjes in de stad en de huizen..het geeft, ondanks dat het een koude periode is een hoop warmte..
Ik ben en blijf een koukleum, maar met dit weer vind ik het toch fantastisch om naar buiten te gaan, zeker na een aantal regenachtige dagen..lekker een frisse neus halen in het stralende zonnetje..Hierdoor ontkom ik altijd net aan een winterdepressie..
Natuurlijk hoop ik als zo velen dat het nog wel echt winter gaat worden met een mooi pak sneeuw.. en natuurlijk het mooie zonnetje..maar Nederland kennende..

Maar tussen al die gezelligheid en warmte moet er ook nog steeds hard worden gewerkt voor mijn stage. Het is wel nog erg leuk, maar wel wat zwaarder dan in het begin. Maar ik zit er goed op mijn plaats, krijg de volle aandacht voor mijn leerproces. Er wordt dit keer dus niet uitgegaan van wat hebben we aan de stagiaire maar wat heeft de stagiaire aan ons en dat is wel zo prettig.
Ook de kinderen zijn nog steeds erg leuk. Ik heb er zo ontzettend veel plezier in..dat ik dus nog steeds niet weet wat ik nu eigenlijk wil.
En de tijd vliegt gewoon voorbij, het is nog drie weken tot aan de vakantie en dan nog drie weken na de vakantie en dan is het alweer gebeurd..jammer hoor!!

En dan zijn sommigen van jullie misschien nog wel nieuwsgierig naar hoe het is afgelopen op de Bree.
Nou er heeft zich nog wel een klein drama afgespeeld hoor..
Ik heb een aantal weken geleden gebeld met de vraag of het een beetje rap geschilderd kon worden en gevraagd om huurvermindering van de betreffende maand.
Nou van dat laatste moest onze huisjesmelker niks weten natuurlijk en mijn mond was niet groot genoeg om door te zaniken dus dat bleef af helaas.
Wel kwamen we op de afspraak dat er die week daarop geschilderd zou worden. En dan natuurlijk wel als ik niet thuis ben..In eerste instantie wou hij dat ik die week afspreken maar ik wist natuurlijk al wel weer hoe dat zou gaan dus stond er op dat er een duidelijke afspraak gemaakt zou worden..
De week daarop kom ik binnen gestuiterd en….
Ja, je raad het al.. niks te zien natuurlijk.. dus ik kokend naar de buuf om haar om advies te vragen en uiteindelijk zou ik de volgende dag maar weer eens aan de telefoon gaan hangen.
Op het moment dat ik net de deur uit wil gaan, komt mijn o zo fantastische huisbaas naar boven gewandeld. Waarop hij direct de vraag stelt of het goed is dat donderdag de schilder komt.. Ik was eigenlijk nog wel een beetje pissig maar ik heb maar toegestemd en verder wijselijk mijn mond dicht gehouden want anders had het me vast nog een week langer gekost.
Maar er is dus eindelijk geschilderd..nu alleen nog eens alles gaan poetsen want ik wist niet dat er zoveel stof vrij kwam bij schilderen…

Op 20 oktober stond er weer een leuk uitje in mijn agenda. Op die dag stond namelijk een schoonheidsdagje in Zandvoort gepland.

De avond ervoor reden we om kwart over negen s'avonds met drie man sterk op naar Reeuwijk. We bleven een nachtje bij mijn tante logeren omdat we nogal op tijd verwacht werden in Zandvoort..

Na aankomst, de knuffels en de kussen een lekker bakkie thee. Even lekker bij kletsen en de schoonheidsdag doornemen.

Om één uur werd het tijd om onze mandjes eens op te zoeken want om 7 uur eruit, op de zaterdag, is voor ons als schone slaapsters niet altijd even relevant.

Helaas was er zelfs iemand die dacht dat we het in een uurtje tijd niet allemaal zouden redden en had de wekker dus nog maar een half uurtje eerder gezet.

Nou het is maar goed dat het een dagje niks doen werd want ik die dag anders niet veel meer kunnen presteren!! Om half 8 zaten we gezellig met zn allen aan een luxe ontbijt. En om kwart over 8 reden we met advies van Truus op naar Zandvoort. waar we om iets over negenen de parkeerplaats op reden.

We moesten ons omkleden en daar werden we verwacht in de rustruimte met een kop thee en een plak cake. Er werd ons uitgelegd wat er voor vandaag op het programma stond en hoe alles in zijn werk ging. Daarna werden we rondgeleid in het saunagedeelte. Wat bestond uit, ja uiteraard een sauna, een bubbelbad, een turksstoombad, een rozenmarijnbad, een lavendelbad, een zoutbad en een koud dompelbad.
s'Ochtends mochten we direct door naar een schoonheidsbehandeling. De hotstone massage. Dit hadden we allemaal nog nooit ervaren en het leek ons dan ook allemaal erg lekker.
Ik vond het heerlijk zeker omdat ik nogal een kouwkleum ben, alleen had het van mij allemaal wel wat harder gemogen. Dat geaai daar hou ik niet zo van. Maar verder was het heerlijk.
Vervolgens mochten we weer terug naar het saunagedeelte waar mijn zus en ik ons de hele ochtend moesten vermaken. Mijn tante en mams mochten s ochtends nog naar de hydrojet. Hierover later meer.
Na de ochtend werden we uitgenodigt voor de lunch. Nou en dat was een flinke lunch hoor!! Zeker omdat je een hele dag eigenlijk niks doet en weinig tot niks verbrand.. ik was nog aan het teren op mijn ontbijtje en had er dan dus ook moeite mee om dit rijkelijk gevulde stokbrood naar binnen te werken maar uiteindelijk is het dan wel gelukt.


s Middags werden Marjo en ik als eerste uitgenodigd voor de gezichtsbehandeling met hotstone massage en maskertje.We werden goed onder handen genomen, grondig gereinigd en weer flink opgelapt en hadden dan ook weer een super strak en glad huidje!!

Daarna weer een poosje rond gebanjerd in het saunagedeelte en als afsluiter van de dag mochten Marjo en ik in de hydrojet.
De hydrojet is een soort cabine waar je in gaat liggen. Je krijgt een koptelefoon op en een brilletje met twee knipperende rode lampjes hierin.
Dit apparaat gaat trillen en door de combinatie van deze dingen brengt het apparaat je naar Alphaniveau. Dit is het slaap en droomgedeelte in je hersenen.
Een heel apparte ervaring kan ik je wel zeggen!!


We sloten de dag af door nog even na te ouwehoeren in het bubbelbad en ons lekker af te scrubben onder de douche!!

Wat een beauty's he?!

En zoals ik al zei; tradities moeten in ere gehouden worden..

Dus je weet vast wel waar wij nog een lekkere maaltijd op de kop hebben weten te tikken ..

Aan het roer

Tijdens de hersfstvakantie is onze squadronleader altijd twee hele weken afwezig tijdens onze missies. In deze tijd moeten de wingladies het zelf zien te rooien..
Omdat ik degene ben die de eer heeft om naast de leader te zitten, mag ik dus automatisch door schuiven naar de hotseat!!
De eerste week was wel zwaar hoor, mede doordat ook winglady twee het voor gezien hield tijdens de repetitie. Maar gelukkig hield wingladie één haar koers vastberaden aan en hoefde ze vandaag ook maar tot de pauze.

Maar afgelopen vrijdag was een missie vol verassingen. Om kwart over 8 viel wingladie één dan ook bijna van haar stoel. Mac Arthur park zou gerepeteerd worden en normaal verzorgt onze squadronleader hier een solo welke gevolgd wordt door een klarinet.
Laat het nu zo zijn dat de dirigent vraagt aan winglady één of zij ook over deze solo beschikt. Waarop zij antwoordde met nee. Het was even stil en vervolgens kwam de vraag. Zou je het willen proberen??
Waarop de winglady één verbijstert antwoordde met ja!

En nu moest ze er dan aan geloven voor het eerst een solo spelen tijdens een repetitie. WOW!!
Maar het was nog niet over met de solostukjes want ook the Phantom of the Opera kwam nog langs waar nog een solo in zat.
Het kon dus niet op voor winglady één en het was dan ook een buitengewoon leuke en interessante repetitie!!
Maar ze zal wel blij zij als volgende week de leader weer terug is en ze weer wat meer achterover kan leunen
Want iedere vrijdag op het puntje van je stoel, met de kans er af te vallen, is iets teveel van het goede!!

Let's go for the RIDE!!

Eindelijk was het dan, na een kort nachtje, zondag 7 oktober
Vroeg uit de veren voor de zondag, maar stipt 9 uur vertrokken we met gierende banden door de stad naar Marjo en Erwin. Gelukkig stonden hun al gereed en sprongen in de auto. Geen tijd te verliezen.





Om iets over tienen scheurden we de parkeerplaats op bij Kabouter 3. Even wat twijfel, geen jas, wel een jas…GEEN jas!! Rugtasjes op en GO.
Na een korte pitstop voor de dames liepen we dan eindelijk in de Efteling!!

Op het gemakje (kan het niet wat sneller) liepen we de Pardoes Promenade over richting de Efteling Brink. Waar we kozen voor de weg richting het Ruigrijk. Ja, ja direct voor het het echte werk op de vroege ochtend. Op dit moment was ik in mijn nopjes want we liepen direct naar de attractie waar ik een plannetje bij had.
Allereerst in de rij voor de Phython…hier vertelde ik wat voor plannetje ik had..en werd een beetje zenuwachtig..
Bekijk hier het resultaat van mijn o zo originele plannetje..

Schijterig als ik was zie je dus in eerste instantie niks als mijn handen..maar ik was bang dat als ik betrapt zou worden er een meneertje de trap op zou komen en mijn camera in beslag zou nemen.. of er erger nog mij de Python uit zou halen, en er zo hetzelfde tafereel zou ontstaan als een aantal weken geleden….
Hoe logisch zul je denken…want waarom zouden ze die o zo lange trap naar boven toe gaan voor zo’n idioot met een camera..

Ik moet zeggen dat het lang geleden was dat ik tijdens een Pythonritje zo stijf stond van de adrenaline..Ik was alleen maar bezig met het vasthouden van de camera en heb dus weinig, of zeg maar niks van heel de rit mee gekregen.

Maar ook de rest van de dag hebben we ons kostelijk vermaakt. Het was stralend weer en net niet zo druk dat we haast alle attracties wel hebben kunnen doen.
Ook kwam dit doordat er iemand met mij mee voelde en het tempo iets te langzaam vond en dit dus opvoerde naar snelwandelpas. Maar of dit nu echt lag aan het slentertempo, et tijdgebrek of aan de gedachte hoe sneller ik loop, des te sneller we alle attracties we weer gehad hebben en op naar huis kunnen?? Dat laat ik maar even in het midden..

Al met al wel een zeer geslaagde dag en op naar volgend jaar..Ja, ja natuurlijk moet dan “de Vliegende Hollander” echt worden uit getest. 1 april gaan de deuren weer open!!!

Dus helaas voor nu mochten we er alleen nog maar naar kijken (wheeeeheee)




Om 17.30 liepen we via het Sprookjesbos weer richting de uitgang waar er natuurlijk nog de hoog nodige snuisterijen aangeschaft moesten worden en vanaf daar door naar de auto.

’s Ochtends was al besloten waar we ons diner zouden bemachtigen en ik kan u vertellen dat het o zo heerlijk heeft gesmaakt en ook zeker een aanrader is!!
Wilt u weten waar? Volg de rode borden met gele M!!!

Ja we moeten een dagje uit natuurlijk wel traditioneel afsluiten he!!

Zo en dan nu tijd voor een stageverslag..

Aangezien ik als enige vrouw op visite zit en al de mannen aan het pokeren gaan (hoe gezellig), vind ik dit een mooie gelegenheid om eens aan het verhaal over mijn stage te gaan beginnen.

Eigenlijk schaam ik mezelf wel een beetje omdat de vierde week er alweer op zit.. Maar dat is te danken aan mijn o zo fantastische huisbaas..

Maar goed ik ga gewoon bij het begin beginnen en ik hoop dat het een beetje logisch verhaal blijft..

Voor degene die het nog niet weten.. Ik ga mijn eindstage in welke 20 weken zal duren en in Middelburg gelopen wordt. Het is een gecombineerde stage en bestaat uit een bedrijvenstage en een kinderstage. Mijn voorkeur ging uit naar de bedrijvestage maar omdat hier weinig stageadressen voor zijn is er gekozen om het te combineren met een kinderstage. Het grootste deel zal bestaan uit de kinderoefentherapie op een ZMLK school (zeer moeilijk lerende kinderen). Op het moment dat ik dit hoorde schrok ik wel een beetje omdat ik hier in eerste instantie niet over geinformeert was en ik nog niet veel ervaring heb met kinderoefentherapie dus laat staan met autisme, ADHD, syndroom van down en syndromen waar ik nog nooit eerder van gehoord had. Hoe zal me dit vergaan..ik de grote kindervriend die eigenlijk absoluut geen kinderstage wil gaan doen..maar goed ik stap er blanco in en zal zien waar het schip strand..

Maandag 17 september sochtends vroeg vertrokken in de luwte naar Middelburg en heb 10 minuten op de trein gewacht..
Ruim op tijd loop ik het schoolplein op en wacht netjes buiten, in de regen, tot Nynke, mijn stagebegeleider, ook arriveert.

We beginnen met het een en ander te bespreken en uiteindelijk begint de eerste dag van mijn kinderstage. De eerste week zal vooral bestaan uit kijken, kennis maken met de kinderen en af en toe eens een spelletje doen met de kinderen.
In de middag pauze nemen we het verloop van de stage door. Mijn opgestelde leerdoelen, de werkdagen, de vrije dagen enzovoort.
Na een tijdje stuiten we op het feit dat Nynke twee keer op vrijdag niet aanwezig zal zijn. Ze verteld mij dat ze er in eerste instantie over gedacht had om mij dan vrij te geven maar ze had wel een beter idee. En ze verteld mij doodserieus dat ik dan maar gewoon die dagen alleen ben..en nog gekker de eerste dag zal al zijn op 12 oktober..whaaaaa
Aardig gek en aardig verbaasd als ik ben.. omdat ik nog niks had laten zien.. maar zonder te twijfelen stem ik toe..Top!!
Ook bespreken we wat opdrachten voor Werkfit (het andere deel van mijn stage de bedrijfsoefentherapie. En hoe toevallig??? verteld Nynke mij dat ze bezig zijn met het organiseren van workshops voor de kappersbranch.. op het moment dat ze de opdracht aan me uitlegd begin ik zacht te gniffelen..
Verbaasd kijkt ze me aan en vraagt wat er is.. En dus vertel ik haar over mijn kappersverleden en we zijn nu beiden zeer enthousiast.. Beter kan voor mij niet als beginopdracht!! Door al ons enthousiastme vergeten we de tijd en beginnen we een kwartier te laat aan het middagprogramma..

Ondertussen zitten er dus al vier weken op en heb ik al een hele hoop gezien en geleerd. Ik heb al meer inzicht in de opbouw van de motorisch ontwikkeling, de omgang met de kinderen, creatief bezig zijn met de oefentherapie (hoe bied de Cesaroefeningen aan op een speels lerende manier voor kids) en ik heb het dus op de basisschool ontzettend naar mijn zin. Dit komt ook mede doordat het een gecombineerde stage is en ik dus tussendoor ook met de bedrijvenstage bezig ben.
Zo ben ik al op het platteland geweest voor individuele trainingen in het werkveld en heb ik mijn eerste ervaring met het zitten OP de tractor..
Ook heb ik een ochtend mee mogen kijken bij een bedrijfsarts, ben ik druk in de weer met allerlei opdrachten voor workshops en mag ik dinsdag mee naar een beurs in de zeelandhallen.
Het is dus erg afwisselend maar ook wel zeer chaotisch af en toe..Alles loopt door elkaar heen, voorbereiden van de sessies voor de kinderen, research voor Werkfit, afspraken maken en op tijd na komen, brieven schrijven, telefoneren en ga zo nog maar even door..
Maar gelukkig heb ik zeer goede begeleiding en zie ik nog steeds de uitgang van het bos.

Tot nog toe echt een super stage want de dagen vliegen echt voorbij. Zeer afwisselend en leerzaam.
Ik vind het zelfs zo leuk dat ik een beetje aan het twijfelen ben geslagen over wat mijn uiteindelijke richting gaat worden.. Wordt het verder studeren voor bedrijfsoefentherapeut of verder gaan in de richting van kinderoefentherapie..
Ja echt je leest het goed.. ik die over het algemeen weinig moet hebben van kinderen..doet sommigen van jullie vast en zeker verbazen..
Maar de kinderen hier op school zijn echt zo leuk.. ze doen ook echt letterlijk wat je zegt en zo kom je soms in lachwekkende situaties en wordt je gecomfronteerd met je eigen handelen.
Zo had ik het dat ik als oefening had dat een kind met zijn schouder tegen mijn hand moest gaan duwen en ik zeg tegen het kind " duw maar tegen mijn hand" vervolgens komt het kind met zijn hand richting mij waarop ik het nogmaals aan het kind vraag en er weer hetzelfde gebeurt. Na de derde keer gaat er bij mij eens een lampje branden op het moment dat het kind tegen mijn hand gaat duwen..haha.. Ja ik kon hem absoluut geen ongelijk geven.. duwen doe je immers vaak met je handen..
Er is veel geduld en energie voor nodig maar dat heb ik er echt voor over!!


Kortom ik kom hier de resterende 16 weken zeker wel door..en ik denk zelfs dat ze (helaas) zo voorbij zijn!!

Nog 4 nachtjes....

Hallooooooooo
Gelukkig is eindelijk de laatste week aangebroken.. Ik kan haast niet meer wachten..
Ben al bezig met mijn boodschappenlijstje, het inpakken van mijn tas, uitkiezen van je juiste kleding en kruisjes aan het zetten op mijn zelfgemaakte kalender..



En het gaat me niet snel genoeg.. Gelukkig heb ik aankomende week nog genoeg te doen waardoor de week sneller lijkt te gaan..En ik dus afleiding heb..En ik denk dat Eelco er ook wel blij mee is want volgens mij werk ik aardig op zijn zenuwen omdat ik snachts steeds niet goed in slaap kan komen en het aan een stuk door alleen maar over de Efteling heb..

En dan zondag vertrekken wij dan eindelijk stipt om 9.00 richting Kaatsheuvel (dus zusje lief houdt daar even rekening mee!! Op tijd klaar zijn!!) Ben er nog niet uit of ik rij of Eelco.. maakt ook niet zoveel uit als het gaspedaal maar goed ingedrukt wordt... En we er maar zijn voordat de hekken open gaan...

Eindelijk weer naar mijn favoriete park met zijn mooie attracties..
Mijn top drie van de beste attracties (al zijn ze allemaal eigenlijk wel top)


Al sinds 1996 ongeslagen op 1

Villa volta

Op 2 de python

En op 3.. de attractie waar BIJNA iedereen hoofdpijn van krijgt..

De rode neuzen show (carneval festival)

Van rechts naar links

Tjonge, had vandaag eigenlijk gepland om mijn blogtijd te spenderen aan een verhaaltje over mijn stage. Maar heelaas verloopt niet altijd alles zoals je wilt en kreeg ik door vervelende omstandigheden andere inspiratie..

Gisterenmorgen werd ik vriendelijk gewekt door rammende hamers, gierende boormachines, kortom een hoop kabaal. Ineens van de een op andere dag gaan ze, na maanden niks gedaan te hebben, weer eens verder met het verbouwen van de lege kamer. Zou dat te maken hebben met de lekkage??
Nou goed deze keer was ik niet slecht gehumeurd ondanks dat ik voortijdig uit mijn slaap werd gehaald. Nu kon ik alles lekker op mijn gemakje doen. Dit keer eens een ochtend zonder stress dus..ook wel eens lekker. Om 5 voor 9 de deur uit gegaan voor een min of meer zinloze bijeenkomst, maar dat ter zijde.
Aangezien ik niet lang naar school hoefde stapte ik om 14.15u alweer uit op Breeplein en wandelde op mijn gemak naar huis toe.. Geen stress want ik hoef eigenlijk niks te doen.
Nou erg lekker was het niet om niks te hoeven doen en zeker niet met al dat gebonk en helse lawaai boven je.. Maar goed niks aan te doen tot zo ver..ligt eraan hoe lang het gaat duren..Anders wil ik mijn huisbaas er wel even op wijzen dat hij Studentenkamers verhuurt!! Die misschien zo af en toe nog wel eens moeten studeren..

Ook kreeg ik vandaag nog wel hoog bezoek. Mijn huisbaas kwam even een vraagje aan mij stellen. Ze waren boven bezig met het opknappen van de kamer (ow echt? Nou daar had ik echt nog helemaal niks van gemerkt..) en nu waren ze bezig met de afvoer. Of deze in mijn kamer naar beneden mocht komen omdat een verdieping lager ook weer een aansluiting lag.
Meneer u vraagt of er midden in de wand van mijn kamer, bij mijn eettafel een pijp naar beneden mag komen??
Linda: Is er geen andere mogelijkheid, in de hoek ofzo? Want ik vind het nou niet echt charmant om tegen een pijp aan te kijken.
Huisbaas: Nou dit is wel de makkelijkste manier en we doen er dan wel een koofje om hoor!!
Owja dat helpt..maar er zit dan nog steeds een strontpijp in mijn kamer en hoor ik dus van iedereen boven mij of ze een grote of kleine boodschap naar beneden laten kletteren..van onderen!!!
Linda: Ja ik heb het liever niet want dan hoor ik wel steeds de afvoer lopen en dat vind ik dus niet zo prettig. Kan het niet via de toiletafvoer?
Huisbaas: ow maar dat isoleren we wel hoor en ik denk niet dat de toiletafvoer een optie is.
Jaja isoleren.. en wie zegt dat, als ik jullie toestemming geef, dat het dan ook echt geluidsdicht is?
Linda: nou ik wil niet lastig zijn maar ik vind de plaats niet echt fraai (als jullie het zouden zien zouden jullie mij zeker begrijpen) en dus heb ik het liever niet.
Huisbaas: Ja maar wij moeten wel verder met de afvoer, nou dan ga ik nog wel even kijken of er een andere mogelijkheid is.

Er is nog veel meer gezegd maar hier even een globale indruk.
Na een uurtje komt hij terug en verteld mij dat ze een andere iets lastigere oplossing hebben gevonden. Dus ik was weer helemaal blij.

Na mijn computerdingetjes gedaan te hebben vond ik het tijd om maar eens lawaai terug te gaan maken en heb lekker mijn toetertje gepakt (is dat lawaai toch nog ergens goed voor ;) en ben lekker een uur aan t toeteren geweest!!
Daarna dacht ik, ik ga even skypen met een vriendinnetje van school die voor stage in Finland zit, maar aangezien het daar een uurtje later is was zij al aan eten toe en ik nog niet. Dus spraken we af dat we na gt/st zouden skypen.

Na een beetje hangen en computeren ben ik ook maar eten gaan koken en heb lekker gesmikkeld. Toen ik toe was aan mijn toetje en mijn eerste hap wou nemen vielen mijn ogen bijna uit mijn hoofd. Er zat een natte plek boven mijn tafel..Ow nee toch niet weer..
Dus snel mijn papje neergezet en naar boven gevlogen. Ja hoor ook daar was het nat. Shit, wat nu? Ik hoorde niks meer druppen en kon dus niet zien waar het vandaan kwam.. Ja, uit een van de buizen, dat was duidelijk. Maar zo te zien is de kust veilig en ik zou het morgen wel melden bij de huisbaas.

Wel flink over de zeik ben ik even stoom af gaan blazen bij de buurvrouw en buurman een huis verder op.
En het was wel weer even geleden dat ik ze gezien had dus er was genoeg om over bij te kletsten, vakanties, banen, stages enzovoort.
Na ongeveer 1 ½ uur ging ik weer terug naar mijn stekkie, want ik had immers afgesproken met mijn vriendinnetje om te gaan skypen.. En ik was (ondanks dat ze een website bijhoudt) zo nieuwsgierig hoe het met haar ging en had haar ook genoeg te vertellen..
Dus ik loop naar boven doe mijn deur open gooi mijn telefoon op de bank draai me om naar mijn computer en……



Op dat moment kon ik wel janken en schelde alles bij elkaar.. De lekkage had zich veel verder uitgebreid maar dit keer dus niet rechts van mijn kamer maar links!! En veel erger dan die drupjes langs de muur bij mijn bed.
De hele wand was nat.. het water was op mijn bureau en toetsenbord gestroomd.. een deel van mijn kleren op een stoel waren nat en vies van het smerige water wat naar beneden kwam.. er lagen plassen water..Echt een ellende
Direct belde mijn buurvrouwtje mij en ik dacht..Ow nee zij heeft het nu ook..maar ze vertelde me dat ze het water had horen stromen maar niet wist waar het was en haar kamer nog droog was. Maar ze kwam er direct aan..
Ik wist niet waar ik moest beginnen.. ik stond te trillen op mijn benen van woede..
Na de reparatie is er niks meer aan de hand en ze zijn 1 dag bezig met slopen en het water komt met bakken naar beneden lopen..Prutsers!!!
Waarschijnlijk hebben ze bij het openleggen van het plafon een buis geraakt en is er een nieuwe lekkage ontstaan.
Ik heb mijn buurvrouw en buurman opgebeld om te vragen of ik de fotocamera mocht lenen omdat die van mij in zeeland lag en dat was prima..
Ze kwamen hem brengen en ook zij schrokken van wat ze aantroffen. Vervolgens belde ik mijn huisbaas maar die reageerde zoals altijd weer heerlijk laconiek wat mij nog kwader maakte.
Gelukkig was iedereen zo lief om alles te helpen verplaatsten en droog te maken..Bedankt daarvoor buurtjes!!!
Op een gegeven moment maakte iemand een opmerking “het lijkt wel of je gaat verhuizen” nou was het maar zo.. Misschien moest ik voor de laatste periode nog maar eens iets anders opzoeken..ik denk er hard over na..

Omdat we niet zeker wisten wat de lekkage was hebben we uit voorzorg de hoofdkraan dichtgedraaid. En had dus niemand water tot dat meneertje huisbaas weer zou komen..
Haha dat denk je.. niks is zoals het lijkt.. de hoofdkraan is dicht maar toch hadden we gewoon water?? Ach, ik wilde hem nog informeren maar ik dacht later je bekijkt het ook maar ook en je zoekt alles maar lekker zelf uit.

Vandaag zou hij langskomen.. Maar de held kwam natuurlijk niet opdagen..lafaard!! Het was vast weer geen hoge prioriteit in zijn ogen. Ik heb die jongen?? wat overigens een of andere pool is, een aantal keren gevraagd of hij wist hoe laat de huisbaas kwam maar na enige tijd was ik het zat. Ik heb de pool geïnformeerd, heb hem de ravage in mijn kamer laten zien en ik heb gemeld dat de hoofdkraan dicht is.. Hij wou die vent nog gaan bellen.. ik heb koel gezegd dat dit niet nodig was, dat mijn geduld op was en dat ik mijn bus moest halen.. Heb wel wat beters te doen dan hele dagen op die eikel wachten..

Ben benieuwd wat ik volgende week aantref..Heb al bedacht dat er dan mogelijk toch een strontpijp in mijn kamer zit.. Want dat is nu vast nodig om het op te lossen omdat de andere oplossing meer tijd kost. En nu staan mijn spullen lekker aan de kant en kunnen ze er makkelijk bij.. Ik hoop voor hem dat dit niet gebeurt want die strontpijp gaat met dezelfde vaart weer naar buiten..

Ben benieuwd…
Wordt vervolgd

Overdreven??

Oordeel zelf maar..

De ravage

De lege kamer

Het misterieuze bakje

Ach, heeft geen prioriteit..is niks gevaarlijks aan toch??

Iemand trek??

Nog 15 nachtjes...

Ook dit jaar gaat het er weer van komen..
Op 7 oktober scheuren wij (eindelijk)weer naar de EFTELING!!

Dit keer gezellig saamjes met mijn zus Marjo en haar vriend Erwin!!

Alleen is het een hele grote teleurstelling dat de vliegende hollander voor de rest van het seizoen gesloten is.. Hier heb ik al zolang naar uitgekeken..Dus gigantisch balen..
Maar dan is er in elk geval een reden om volgend jaar weer te gaan..

Met dank aan mijn mams, en zij weet wel waarom!!

Overal zit altijd een positieve kant aan..

Zondag 2 september
Na weer een weekendje in zeeland te hebben vertoeft, roept de plicht weer. Ik moet maandag weer vroeg mijn bedje uit om naar school te gaan.
Dus tuf ik ‘s avonds, uiteraard weer later dan gepland, met mijn roze wagentje weer richting Rotterdam.
Na mijn spulletjes uitgepakt en opgeborgen te hebben stuit ik op een rare plek boven aan de wand bij mijn bed.
Het lijkt wel alsof het gelekt heeft..euhuh tuurlijk.. gelukkig zitten er nog twee verdiepingen boven mij voordat het dak in zicht is.. dus dat zal het niet zijn..zat het er dan altijd al?? Ik begon dus aan mezelf te twijfelen.
Maar uiteindelijk ben ik mijn tandjes maar gaan poetsen en in mijn bedje gekropen..wat klammig of kil aanvoelde..Hmm morgen toch de boel maar eens gaan inspecteren boven.

Maandag 3 september
Op het moment dat ik thuis kom kijk ik direct om de hoek naar de wand bij mijn bed.. en waar ik toch al een beetje bang voor was..toch lekkage.. maar waar komt dit vandaan..
Ik mijn buurvrouw geraadpleegd of ze ook last had van lekkage maar zij had nergens last van..toch vreemd..
Dus op naar de verdieping boven mij..welke al een tijd gesloopt en wel leeg staat.
Op de gang stond een bakje maar zonder water.. en toch was heel de vloer nat.. Dus eerst het bakje maar eens goed neergezet en toen zag ik dat het water via deze muur naar beneden kwam..aii das niet zo best, want ook langs de lichtschakelaars liep water en de schimmel begon al te woekeren..
In de lege kamer gekomen vielen mijn ogen er bijna uit.. heel de wand was nat en de verf was al aan het afbladeren..Dit was dus al wel langer aan de gang dan dit weekend..
Dus ik mijn huisbaas maar eens opgebeld en verteld wat mijn bevindingen waren..Waarop hij zei dat hij morgen wel langs zou komen.
Nu ken ik mijn huisbaas al wat langer dan vandaag en was dus erg benieuwd in hoeverre hij zijn belofte na zou komen.

Na mijn telefoongesprek ben ik naar de bovenbuurvrouw toe gewandeld en heb haar gevraagd waar ze water had gebruikt..Maar op dat moment wisten we verder nog niks omdat ze zowel had gedouched als afgewassen.
Wel wist ze me te vertellen dat er al een tijd een bakje stond en ze wist niet wie dit neer had gezet.. hmm vreemd.. Het was dus echt al langer aan de gang..zou de huisbaas er al vanaf weten??

Dinsdag 3 september
Vandaag was ik vrij..maar heel de dag geen huisbaas gezien..

Woensdag 4 september
Vandaag nadat ik uit school kwam was het weer prijs..er kwam weer water naar beneden zijlen. Dus ik aan mijn bovenbuurvrouw gevraagd of de huisbaas al langs was geweest.. Niet dus..hoe verassend!
Na nog een inspectie in de sloopkamer zag ik ineens dat de balkondeur open stond..hoe vreemd en hoe slim..ff een ladder er tegenaan en je bent zo binnen..das makkelijk inbreken..Dus heb ik de deur maar weer snel dicht gedaan
Mijn geduld begon een beetje op te raken, zeker omdat de schimmel ook steeds erger werd..en hier meer gaande was..Want maandag stond deze nog niet open..

Donderdag 5 september
Alweer water maar nu is ook heel mijn poster naar de maan..Ik heb maar een bootje aangeschaft om van mijn bed naar de bank te komen zonder dat mijn enkels nat worden..en het gaat al een beetje muf ruiken naast mijn bed..
En natuurlijk nog geen huisbaas gezien..
Dus maar weer eens een telefoontje gepleegd en jawel..morgen kom ik langs..Yeah right!!

Vrijdag 6 september
Op het moment dat ik op het punt stond van vertrek wordt er op mijn deur getikt..haha..wie had dat gedacht.. de huisbaas..
Hij heeft gekeken waar het vandaan kwam, en achteraf gezien wist hij mij wel heel snel te vertellen waar het lekte.
Maandag zou er een jongen?? komen om te repareren.. Ow ja en is daarmee de kous af?? Heb je mijn muur wel eens bekeken?? maar goed laten we er niet te diep op ingaan!!
Nou met een rotgevoel naar zeeland want wat zou ik na het weekend aantreffen in mijn kamer?? Een waterbed of heus zwembad??

Zondag 9 september
Ik kom mijn kamer ingevaren..en kijk weer om de hoek..hé de muur is droog..
Na mijn spulletjes te hebben opgeruimd zit ik achter de computer en hoor mijn bovenbuurvrouw thuis komen..en 10 minuten later stroomt het water weer als een heuse waterval langs mijn muur naar beneden..
Ik dacht, ja ik kan er toch niks aan doen en bleef zitten..maar nog geen 5 minuten later hoor ik een straaltje water dichter in mijn buurt en dacht..dit klopt niet.. Dus ik kijk op naar het plafon en zie het water via de lamp naar beneden stromen..help..dit kan niet waar zijn..dus moesten al mijn boeken en spullen uit mijn kast onder de lamp geëvacueerd worden
Daarna ben ik weer naar boven gevlogen en gevraagd wat de bovenbuurvrouw nu zo juist had gedaan.. ze had afgewassen.. dus dat was het probleem.. ze zou het afwaswater nu zolang in de badkamer weggooien.. pff dat scheelt alweer..

Maandag 10 september
Vandaag weer eens naar boven gewandeld en gevraagd hoe het ervoor stond..nog niks te zien..
Mijn geduld begint een beetje op te raken, maar ik wacht nog heel even de dinsdag af… misschien is die jongen?? Wel geweest en heeft hij gekeken welke spullen hij nodig had en deze gaan halen..Al moet dat dan wel in China zijn ofzo..want de gamma zit om de hoek..

Dinsdag 11 september
Vandaag lekker vrij..maar op tijd er uit want misschien komt die jongen?? Vandaag wel en dan wil ik wel aangekleed zijn en gaan bekijken wat hij aan het doen is..
Maar ook vandaag bleef het weer stil op de Bree. Dus heb ik ‘s middags maar weer eens polshoogte genomen bij mijn o zo geweldige huisbaas..
Dit keer mevrouw aan de lijn die mij wist te vertellen dat hij hard aan het werk was ergens anders (op nummer 20a wat onder mij is.. lekker stenen uit de tuin halen)..Ok nu weet ik mijn plaats..ons probleem is niet van hoge prioriteit.. Wat een eikel!!

Woensdag 12 september
Alweer geen huisbaas of die jongen?? te bekennen Ook weer naar de bovenbuurvrouw geweest en ook zei had nog geen verandering waargenomen. Mijn geduld is echt op en bel nogmaals op.. En weer wordt ik afgepoeierd met excuses van drukte en dergelijke. Dus vertel ik mevrouw dat het echt hard nodig is omdat de paddenstoelen ondertussen vrolijk uit de muur komen en de stank niet meer te harden is op de gang..Haar aandacht is gewekt en ze zal (eindelijk) doorgeven dat het haast heeft..nou ben benieuwd..Als er iemand nog behoefte heeft aan champignons??? Let me know!!

Donderdag 13 september
Eindelijk hoor ik om half 7 in de avond gestommel op de trap..Yehhhhhh eindelijk is mijn huisbaas aan de slag met de afvoer..Hij wist precies waar hij moest zijn en met 10 minuten was de klus geklaard..Tjonge jonge wat een werk..had dat nu niet eerder tussendoor gekunt?? Had mij een hoop telefoontjes en frustratie bespaard!!
Maar goed het is gemaakt..maar de paddestoelen laat meneer lekker zitten.. met de woorden “die gaan vanzelf wel weg”
Nou ben je lekker mee..Gelukkig zitten ze niet in mijn kamertje!!

Na een evaluatie met mijn bovenbuurvrouw vallen alle puzzelstukjes op zijn plaats..Mijn huisbaas is zeker op de hoogte geweest van de lekkage voordat ik deze waar kon nemen..
Niemand van ons had het bakje op de gang neergezet voor de lekkage, niemand had de deuren opengezet in de lege kamer..en toen ons huisbaasje donderdag de vloer open ging maken hoefde hij de plinten niet eens weg te halen want deze waren al los..
Tja we kunnen het niet hard maken maar voor ons is het duidelijk.. Het is gewoon een ontzettend lui varkentje..

Toch zit aan elke negatieve kant, in dit geval mijn lakse huisbaas, ook een positieve kant. In de drie jaar dat ik op de Bree woon hadden mijn bovenbuurvrouw en ik nauwelijks contact..Het was beleefd hoi en doei en daar is het altijd bij gebleven. Doordat ik regelmatig polshoogte ging nemen bij mijn bovenbuurvrouw, hebben we in deze twee weken heel wat minuutjes gekletst en een leuk contact gekregen..
Niet dat ik mijn huisbaas nu ga bedanken hoor!!!

Binnekort zal ik nog ff wat foto's showen van de prachtige watervallen op de Bree

De laatste ronde..

Gisteren liep ik met een vriend/klasgenoot door de gangen op school en hij zei "das toch fijn he, dat we niet meer in die praktijklokalen hoeven met al die suffe oefeningen en voorbereidingen enzo" Terwijl ik me dit helemaal nog niet gerealiseerd had..

Tjonge, deze week is mijn vierde leerjaar alweer ingegaan. En dit is dus tevens ook het laatste.
Ik weet nog dat ik opzoek was naar een opleiding die bij me paste, dat ik net op kamers ging, de eerste schooldag en introductiekamp, de praktijklessen..
Wat gaat de tijd toch snel..

Op dit moment heb ik nog twee weken lessen op school en 17 september ga ik mijn eindstage in.
Deze stage is op zeeuwse bodem en wel in Middelburg en in Kapelle. Het is een gecombineerde stage die bestaat uit een kinderstage op een ZMLK school (zeer moeilijk lerende kinderen) en een bedrijvenstage.
Ik heb ondertussen al een kennismakingsgesprek gehad en het belooft echt een super leuke stage te worden waar ik erg veel kan en ga leren. Hier ga ik jullie natuurlijk van op de hoogte (proberen te) houden.
Deze stage duurt 20 weken (tot eind januari)
In de tweede tien weken van de stage zal ik ook nog één dag in de week naar school gaan om een verdiepingscursus te volgen gericht op arbeid en gezondheid.

En na mijn eindstage zal ik af gaan studeren.. Het hoe en wat hiervan weet ik nog niet precies, maar ik weet wel dat het ook richting de bedrijfstherapie zal zijn en dat het traject 10 weken zal duren.
In dezelfde periode zal ik ook nog een hertoets moeten doen (die van vorig jaar waar ik niet zo'n al te best cijfer voor had.. weten jullie nog wel)

Na het afstuderen zijn er nog twee dagen DTO- cursus, dit is directe toegankelijkheid oefentherapie. Dit houdt in dat er vanaf 1 januari 2008 geen verwijzing meer nodig is van de huisarts en je direct naar een oefentherapeut toe kan stappen. Waarom dan een cursus??
Nou omdat een patient eerst gescreend zal moeten worden om te kijken of hij met de klachten op het juiste adres is of al dan niet door verwezen moet worden.

En na die twee dagen zal het wachten zijn op een diploma..
Maar voor die tijd is er nog genoeg werk aan de winkel
Het wordt een tijd van hard zwoegen, strakke tijdsplanningen, zweten en ervaringen op doen..
Op naar...

De laatste ronde

DE EINDBEOORDELING!!!!!

Ze trok de deur achter zich dicht en liep in de richting van de tram. Had ze alles bij zich?? De opdrachten, de beoordelingsformulieren, USBstick?? Ja, alles zat in haar tas.
Ze slofte verder naar de halte met de gedachte dat ze gisteren niet zo laat naar bed had moeten gaan, maar alle opdrachten moesten toch af voor vandaag. Waarom wachtte ze daar toch altijd mee tot het laatste moment, waarom kon er ze toch geen routine krijgen? Ach, niet meer over nadenken het is af en het is geen lange dag vandaag.
Ze stapte de tram in, bemachtigde een eenpersoonsplekje, pakte haar boek terug naar de kust uit haar tas en begon hier weer in te lezen. Het was spannend, zo spannend dat ze niet eens in de gaten had dat ze haar vervoersbewijs moest laten zien. Iets wat geïrriteerd haalde ze het bewijs te voorschijn, de controleur lachte en zij dat het in orde was. Ze perste een gemaakte glimlach op haar gezicht en dacht, ach die man moet ook werk hebben.
Met het lezen van een boek ging het tripje van zuid naar noord toch echt een stuk sneller en ze stapte uit bij halte Bergsedorpsstraat. Nog een paar keer zou ze hier uitstappen en dan was het voorbij. Snel nog even langs de Albert Heijn om een pakje sigaretten en een blikje redbull om wakker te worden.
Onder tussen was het tien voor half negen, een mooie tijd om binnen te stappen.

Ze liep de praktijk binnen en begroette vriendelijk haar stagebegeleider die achter de laptop zat, hing haar jas op, pakte haar notitieblok met de gedachten dat het eigenlijk zinloos was omdat ze hier toch geen aantekeningen meer in zou maken, en maakte haar blikje redbull open en dronk dit op haar gemak leeg.
Half negen, tijd om te beginnen. Ze ging netjes op haar kruk in de hoek zitten en keek zoals gewoonlijk weer toe naar het ontvangst, de sociale praatje en de behandeling van de patiënten. Af en toe dwaalde ze weg met haar gedachten en dacht aan de dingen die ze thuis nog moest doen, de nieuwe serie MCW die uit was en die ze vanmiddag zou gaan halen, haar nieuwe stageplaats. Het zitten in de behandelruimte werd afgewisseld met het zitten in de keuken als ze niet bij patiënten aanwezig mocht zijn. Zo ging de tijd door tot twaalf uur.
Eindelijk was het tijd om de beoordeling aan te horen. Ze was flink gespannen en onzeker over de beoordeling.

Alle beoordelingslijsten werden zeer kritisch bekeken en ingevuld voorzien van de nodige feedback. Geen bladzijde werd overgeslagen en de zenuwslopende minuten verstreken. Vervolgens moest er gecheckt worden of er voldoende uren stage gedraaid waren en haar stagebegeleider vroeg of er voldoende zelfstudie was gedaan en of de uren genoteerd waren
Het zweet brak aan alle kanten uit, geen porie werd overgeslagen en ze voelde haar hartslag kloppen in haar keel. Ze dacht ow nee, zal ik hier op afgerekend kunnen worden? Het is geen opdracht om je uren bij te houden en ik heb andere klasgenoten hier ook nooit over gehoord.
Ze antwoordde eerlijk dat ze dit niet genoteerd had, en dat ze dit bij andere stages ook nooit had gedaan.
Gelukkig ging haar stagebegeleider hier niet verder op in en maakte een schatting naar wat Linda aan zelfstudie gedaan zou hebben.
Het gemiddelde kwam op tien uur per week. Linda dacht in zichzelf dat ze dit nooit zou redden maar stemde hier gelukzalig mee in.
Uiteindelijk werden alle papieren ondertekend en was het beoordelingsformulier met een voldoende ondertekend.
Linda bleef er koeltjes onder, ze was blij dat ze haar stage had behaald en zo dus geen studievertraging op zou lopen. Maar eigenlijk had deze stage niet echt veel meerwaarde gebracht aan haar ontwikkeling in haar leerproces, op haar zelf samengestelde leerdoelen na dan.
Na het beoordelingsmoment mocht Linda weer op de gang zitten. Ineens vond ze het helemaal niet erg meer. Wat maakt het nog uit, ze had immers het papiertje op zak.
Ze giste haar mobiel uit haar rugtas, zette hem aan en verzond snel een sms’je naar directe familie en vrienden, die het ook zwaar te verduren hadden gehad met haar gezeik en gezanik van de laatste tijd. Voor hun zou het vast ook een hele opluchting zijn.

Om 15.00 trok ze de deur van de praktijk achter zich dicht en gaf een diepe zucht. Ze zocht in haar tas naar haar sigaretten, stak er eentje op en liep naar de tramhalte. Wat een last was er van die schouders gevallen zeg.
Ze stapte de tram in met een glimlach op haar gezicht, ze zou nog even uitstappen bij het Weena en mogelijk alle cd-winkels langs gaan om te kijken of het nieuwe seizoen Medisch Centrum West al in de winkel lag.

Ze stapte uit bij de tramhalte en het zonnetje was zelfs gaan schijnen, ze pakte haar zonnebril uit haar tas en stak de weg over, de lijnbaan op.
Eerst bij de Free record shop naar binnen. Ze sloeg direct de hoek om maar al gauw kwam ze tot de conclusie dat de opstelling verandert was. Even verder kijken en bij de tv-series stond alleen seizoen 6, teleurgesteld liep ze de winkel weer uit, haar weg vervolgend naar de volgende winkel. Ze dacht aan de Mediamarkt, maar daar had ze geen zin in. Tegenwoordig staan daar van die beveiligingskerels die het leuk vinden om jou te treiteren. Ze zien je aankomen met een rugtas en deze mag je dan in een kluisje stoppen, echt zulke onzin, al je spullen zitten hierin. Dus omdat dit zo’n gedoe is om iets te kopen zag ze af van deze keuze en liep de Music store binnen. Hier kwam ze duidelijk niet vaak en moest even zoeken voordat ze de hoek met tv-series had gevonden, maar al snel stuitte haar oog op een oranje gekleurde hoes met een 7 erop. Snel trok ze de hoes uit het schap en snelde hiermee naar de kassa, rekende af en liep, bijna rennend, naar de Albert Heijn.
Ze had zin in een gemakkelijk avondje bankhangen en een potje koken paste dan ook niet in dit plaatje, dus werd het een zomerse kipsalade. Natuurlijk kon ze, zo verslaafd aan suiker ze is, het niet laten om nog even het chocoladepad in te duiken en een mooie reep voor zichzelf uit te zoeken. Ze vond dat ze dat wel verdient had.
Ze rekende af en holde richting de tram om maar zo snel mogelijk thuis te zijn, op de bank te ploffen en de eerste DVD op te zetten.

Om kwart over vier was ze weer aan gekomen in haar huisje, ze ontdeed zich van haar jas en gooide haar tas in een hoek.
Ze zette de douche aan, dat werd haar eerste ontspanningsmoment. Ze waste haar haren en lichaam en stond daarna nog even te genieten van het warme water. Ze droogde zich af, trok haar badjas aan en liep naar de waterkoker en zette een pot thee ondertussen trok ze haar joggingbroek, een vest en pantoffels aan. Ze schonk zichzelf thee in, zette de DVD op en plofte op de bank.
Wat een ontlading vandaag. Ze keek om zich heen, er stond nog een hoop afwas en er zweefde hier en daar wat spullen, boeken en troepjes rond maar ze had zich voorgenomen om vandaag niks meer te doen.
Ze keek alle 5 de afleveringen van de eerste DVD, poetste daarna haar tanden en ging in bed liggen. Ze pakte haar boek weer en vond dat ze dat vandaag nog maar uit moest lezen. Het was zo spannend dat ze nu de ontknoping wel wilde weten. En om één uur ging dan uiteindelijk het lampje uit…
Ze kon met een gerust hart gaan slapen

Ze had haar stage gehaald!!!

Op de sportieve toer..

Na gisteravond weer een avond bankhangen.. en te klagen over mijn aanhoudende rug- en schouderpijn, ben ik maar eens bij mezelf ter raden gegaan wat de oorzaak zou kunnen zijn..
Eerst dacht ik te veel achter de computer, maar zo overdreven veel zit ik daar de laatste tijd nu ook weer niet achter. Toen dacht ik fluiteren, maar ook dat doe ik al veel minder dan eerst omdat ik bang ben dat dit de klachten veroorzaakt..
Tja en dan als laatste.. de conclusie..en het is echt waar

"rust roest"

Aangezien dat de laatste keer wandelen al twee of drie weken geleden is (schaam..schaam) En ik geen andere lichamelijke beweging beoefen werd het dan toch maar eens tijd om mijn skates echt eens van zolder te halen. Had de gedachte al honderd keer door mijn hoofd laten gaan..al tegen menig mens gezegd dat ik dit van plan was, maar toch stonden ze nog steeds op zolder.

Tijd om mijn gewrichten weer eens te smeren!!!!

Vanochtend eerst een koppie thee gedaan, skates afgestoft en aangetrokken..polsbeschermers op en GOO!!
Aangezien het zeker wel twee jaar geleden is dat ik mijn skates aan mijn voeten heb gehad was ik bang dat ik niet meer zo stabiel zou zijn als in de tijden dat ik het nog wel regelmatig deed. Dus heb ik het Rodedorp verlaten via de straten die niet van die vervelende kinderkoppen hebben..wat overigens nog best lastig is..
Nou dat ging me toch wel redelijk af..Af en toe even een vreemde ongecontroleerde beweging. Wat ik overigens altijd erg zuur vind als mensen dit zien..die denken dan vast..ow kijk die kan het nog niet zo goed..
Via de Dikketoren en de Westbrug richting de stoplichten en ja waar ga je dan eens heen..
Moet hier de paden nog verkennen..waar is er lekker asfalt en wat niet.. Eerst dacht ik een rondje Zierikzee maar vond dat ietst te kort..
Toen dacht ik naar Nieuwerkerk en terug maar uiteindelijk ben bij de stoplichten afgeslagen richting de Heerenkeet. Ik dacht dan ga ik tot daar en weer terug.
Het is prima weer vandaag en niet echt overdreven veel wind..dus ging ik in het begin met een goede vaart op weg.
Maar op den duur begon ik toch wel te merken dat mijn conditie erg beneden nivo ligt en erg uit ging kijken naar de Heerenkeet. Toen ik weer een bocht uit kwam was ik erg teleurgesteld omdat ik dacht dat ik er bijna was..maar het was nog best een stuk. Dus ben ik tot de stallen van mijn zus dr paardjes gegaan en weer terug..
Al met al was het een rondje van ongeveer 40 minuten..niet slecht voor een eerste keer..Met hardlopen heb ik het er nog niet zo lang vanaf gebracht...En daar heb ik nog wel meer voor getraind...
Je moet zo'n eerste keer natuurlijk niet te overmoedig zijn..anders belanden mijn skates vast weer voor een zeer lange tijd op zolder.. Eerst maar eens afwachten of ik spierpijn krijg en anders gaan we zondag of maandag nog maar eens een rondje doen!!!

Python

Afgelopen woensdag zit ik op mijn kamertje in rotterdam en hoor het volgende bericht:

Passagiers Python aan dood ontsnapt

KAATSHEUVEL - Passagiers van achtbaan de Python in de Efteling zijn maandagavond aan de dood ontsnapt. De trein van de achtbaan van het themapark in Kaatsheuvel was op het hoogste punt vastgelopen maar rolde tijdens de evacuatie van de inzittenden plotseling verder.
,,De trein is tijdens de ontruiming door een inschattingsfout van een hulpverlener gaan rijden'', bevestigde de Efteling woensdagochtend in een verklaring. Geen van de passagiers raakte gewond. Een medewerker raakte lichtgewond toen de trein ging rijden, aldus de woordvoerder van het park.
De Efteling spreekt van een technische storing waardoor de karretjes bovenaan de helling kwamen stil te staan. De bedrijfshulpverlening kwam in actie om de 26 inzittenden te evacueren. Achttien mensen maakten de rit af toen het apparaat weer in beweging kwam. Een medewerker die net op tijd uit het karretje wist te springen hield enkele schrammen, blauwe plekken en een lichte hersenschudding aan het moment over.
Op internet is dinsdag een filmpje verschenen waar te zien is wat er gebeurt. Het treintje van de achtbaan is stilgevallen op het hoogste punt (29 meter) en medewerkers van de Efteling zijn naar boven geklommen. Plotseling beginnen de karretjes te rollen en duiken de diepte in.
Duidelijk is te zien dat de veiligheidsbeugels van de laatste ontruimde karretjes openstaan. Uit een nadere beschouwing blijkt dat een van de voorste passagiers nog net op tijd zijn eigen beugel kan dichttrekken.

Dus ik direct opzoek op you tube waar je allerlei filmpjes kunt vinden en ja hoor..




Veel mensen die zeer geschokt reageren en sommigen iets overdone door direct heel de efteling af te gaan zitten kraken. Tuurlijk vind ik het ook erg voor de mensen die dit mee hebben moeten maken en ben ik ook zeker blij dat het goed is afgelopen, maar toch ben ik van mening dat je een attractie betreedt op eigen risico.

Het is dus wel scarie..maar toch wordt de rit binnenkort weer gemaakt!!
Zonder python, geen efteling

Vakantie!!!!

Vakantie, even wat anders, Dan die dagelijkse sleur??
Even er op uit gaan, Even?? van de week dacht ik even om boodschappen te gaan..wat een ellende al die toeristen..hebben ze nou echt niks beters te doen..ga zandkastelen bouwen..
Even aan de zij lijn staan, Euh.. deze snap ik even niet..hoezo zijlijn..als je vakantie hebt zit je er toch midden in??
Zoals veel andere medelanders. Ja dat heb ik dus wel gemerkt tijdens het boodschappen doen

Vakantie, hele mooie tijden, wijntje, terrasje, heerlijke en mooie tijden..als het lekker weer is dan..
Gaan en staan waar je wilt..tja als je niet voor je voeten wordt gelopen
Een tijd boven alles uitgetild..Een tijd om niet gauw te vergeten.. heb er tranen van in mijn ogen.
Lopen door bossen en weiden. Hopelijk kan dit nog plaats vinden..hangt natuurlijk af van het weer..

Vakantie, genieten van de natuur.. Tussen de buien door dan wel..als je geluk hebt
Zo mooi in het zomer seizoen.. Fantastisch al die plassen en modder..
Dat zal een ieder goed doen..Echt he.. je ziet iedere toerist gewoon stralen..
En op zoek naar het avontuur..Daar hoef je nu niet ver voor te zoeken..buikschuivers maken op het natte gras..met je kaplaarzen stampen in de regen..spannend in de tent..heb ik hem wel stevig genoeg neergezet??

Vakantie, ontspanning, vrijheid.. Ontspanning?? pleurt mijn tent vandaag om of overstroomt ie morgen..is meer iets van spanning denk ik??
Genieten van de mooie omgeving..Is de natuur nu mooier als het regent??
Het is een unieke tijdpassering..Voor je het weet is deze schitterende zomer weer voorbij..toch jammer..
En het geeft voor velen blijheid.. Nou dit jaar betwijfel ik dat ten zeerste

Jarig, jarig, wie is er jarig????

Count your garden by the flowers
Never by the leaves that fall
Count your days by the golden hours
Don't remember clouds at all
Count your years with smiles, not tears
Count your age by friends not years

Iedereen bedankt voor de gezelligheid en verwennerijen!!!!

record verbroken

Tjonge, zo staat er dus weken lang niks nieuws op, en zo 2 dagen achter elkaar.
Na gisteren, tussen de bedrijven door, mijn verhaal te hebben getikt over de stand van zaken en daarna eindelijk mijn bed in ben gekropen, veelste laat omdat ik nog van alles af moest maken wat overigens zinloos is geweest omdat mijn werk niet eens is gecontroleerd maar dat is weer een ander verhaal, gebeurt me vanochtend het volgende..
Mijn wekker stond weer eens vroeg (6 uur) omdat ze het op school zo leuk vinden om op tijd te beginnen. Maar Linda zou Linda niet zijn als ze altijd een half uur later, na 3 a 4 x snoozen, haar bed eens uitrolt. Zo ook vandaag was ik begonnen met snoozen (wekker uitdrukken en na 8 minuten gaat dat rotding weer) en op het moment dat ik de knop indruk en me nog eens lekker om wil draaien, til ik mijn hoofd toch eens op en kijk door mijn slaperige oogjes toch nog eens op de wekker, met de gedachte dat ik het snoozen langer vond duren dan 8 minuten.. Nou die slaperige oogjes waren gelijk verdwenen..Ehh..4 over 7.. ^&($^(@# ik moet om 7 over 7 weg AHHHHHHHH!!
Tja daar sta je dan.. wat ga je doen..wel douchen..niet douchen..dat haar krijg ik dat goed zonder douche?? Nee.. wel douchen dus!! nou ik kan me niet herinneren dat ik water heb gevoeld..snel imezelf in mijn kleren geheesen..de eerste de best paar schoenen aan die ik tegen kwam.. in prachte combi met mijn kleding (ahum)..tas gepakt (gelukkig van mijn mams geleerd dat je die altijd s'avonds al klaar moet zetten..thnx) en naar buiten..
Vette stress want ik dacht ik kom veelste laat..haal ik gewoon nog de tram..geluk bij een ongeluk..

We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan....

Verassing!!!

Na dagen en weken op mijn website te kijken en tot de conclusie komen dat er WEER niks nieuws staat op mijn site, is het dit keer dan toch eindelijk wel het geval..
Vanaf 23 april ben ik bezig met mijn stage en heb sindsdien nauwelijks tijd om een verhaal te verzinnen dus laat staan schrijven..
Nu eigenlijk ook niet maar omdat ik al meerdere malen ben aangesproken op achterstallig onderhoud ben ik er toch maar even voor gaan zitten.
De stage loopt tot nog toe wel voorspoedig, al kan ik maar net mijn hoofd boven water houden.
Ik loop mee in een praticuliere praktijk (of gezondheidscentrum) en dit wil zeggen dat er een patienten aanbod is in allerlei soorten en maten. Daarnaast is mijn stagebegeleider ook pas afgestudeerd voor kinderoefentherapeut (4 jarige studie opzich) en werkt zij ook 1 dag in de week op een basisschool, genoeg afwisseling dus.
Ondertussen ben ik al over de helft wat de stageweken betreft. In het begin dacht ik 'phoe, 20 weken dat is wel heel erg lang' Maar nu vind ik dat het einde toch wel heel snel in zicht komt. Ik wil nog zoveel leren en ontwikkelen en hoop dus maar dat ik daar ook nog de tijd voor heb.
Ik doe in elk geval mijn uiterste best en ben er zelfs, met pijn in het hart, een aantal dingen voor gaan laten. Dit omdat ik anders door de bomen het bos niet meer kon zien en na het weekend nog meer gestrest was dan voor ik het weekend in ging.
Maar nu ben ik gelukkig weer een eind bijgewerkt en ik hoop ook maar dat ik het zo kan houden. Over 3 weken heb ik vakantie, nou ja vakantie, moet nog wel 2 donderdagen bij een vervanger stage lopen en natuurlijk al mijn opdrachten nog klaar stomen.
Ik hoop dat ik na de vakantie alles echt tiptop in orde heb zodat ik de laatste vier weken nog even 'het onderste uit de kan' kan halen en kan laten zien wat ik in mijn mars heb. Zodat ik mijn stage voldoende af kan sluiten en geen studievertraging op loop, want haal je um niet dan moet je dus de volle 20 weken over doen.
Genoeg geouwehoerd dus.. Ik ga nog even aan de slag want anders stapelt het werk zich weer op..
En voor jullie is het dus weer (lang) wachten op een volgende update!!!

DE LAATSTE KEER

Welkom op mijn nieuwe website!!! Een website met meer overzicht en mogelijkheden. Het is even rommelig geweest maar uiteindelijk ben ik tevreden over mijn site.

Ik hoop dat jullie dit ook zijn en deze website ook weer met veel plezier zullen
opzoeken.

Groetjes LiN

OV

Met, voor de verandering weer eens, flink de vaart in de benen snel ik mezelf weer naar de tram, met mijn gedachten nog in bed..want wat lag ik toch lekker..
Nieuwsgierig kijk ik weer op de kerkklok.. 07.55u..Hoe krijg ik het toch steeds weer voor elkaar?? Ik probeer altijd de tram van 8.00 te halen omdat als ik die van 10 minuten later bent iedere keer in spanning zit of ik wel op tijd kom (op tijd??) En vandaag is het dus weer gelukt.
Tenminste dat denk je dan…
Want vandaag kwam de chauffeur van 8.00 ff niet opdagen (zou hij de tram gemist hebben??) En ja dan krijg je chaos, want al de mensen die de tram van 8.00 moeten hebben staan er nog en de mensen die de tram nemen van 8.10 staan er alweer. Dat wordt allemaal in 1 tram gestouwd en op één of andere manier verzamelen alle mensen zich zo dicht mogelijk bij de deur en verrekken geen spier als jij er langs wilt. Na een flinke worstelpartij en wat scheldwoorden rijdt de tram dan eindelijk verder en zo heb je dus immens lange opstoppingen bij iedere halte, wat ook nog eens een eeuwigheid duurt dus!!
Vervolgens stap ik, na die hele attractie te hebben doorstaan, eindelijk uit bij kruisplein op dat moment was het half 9. Ik kijk op het haltetijden bordje (wat een woord) en om 5 over half 9 wordt de volgende tram verwacht. Het kan dus nog lukken om op tijd te komen.
Er passeren verschillende trams. Lijn 25, lijn 8, lijn 7 lijn 20, lijn 7, lijn 20, lijn 8, maar tram 4 laat wel erg op zich wachten (ik reis met tram 20 tot aan kruisplein en had dus wel 3 trams later kunnen nemen..zucht!!). Om kwart voor 9 komt hij eindelijk eens aan kakken.
Deze o zo vrolijke chauffeur wist tot overmaat van rampen het gaspedaal ook nog eens niet goed te hanteren. Het leek wel de museumtram met een gezellig rondje sight seeing Rotterdam. De tram begint me dus behoorlijk de keel uit te hangen want dit is al de zoveelste keer dat ik dit meemaak.

Ik snap best dat de overheid mensen wil stimuleren om meer gebruik te maken van het OV Maar ik begrijp nog beter dat mensen er voor kiezen om dit niet te doen..
Misschien wordt het eens tijd voor een fiets…..