Momenteel loopt mijn hoofd over van gedachten ....
En om die leeg te maken kan ik heerlijk wandelen in Zeeland en mijn gedachten de vrije loop laten gaan.. Ik sla de Oostweg in en het geruis van alle dag klinkt steeds verder weg. Na even hoor ik alleen de wind. Er komt steeds meer ruimte voor mijn gedachten..
Op het gemakje loop ik door.. Nee, de Stoofweg is te kort en ik loop verder over de Zonnemairsedijk, waar ik boven aan de dijk neerplof. Het zonnetje brand op mijn huid. Wat is het hier stil, alleen het geluid van de wind door het riet. Mijn gedachten waaien stukje bij beetje mee met de wind. Na enige tijd besluit ik weer verder te gaan, terug de Veerdijk op en sla toch nog even af om via de Korte weg de Rietdijk op te gaan. Ik geniet van de frisse lucht hier..
Langzaam maar zeker nader ik het dorp weer en het geluid van alle dag komt weer tot mij.
Mijn hoofd is bijna leeg..
Er zit nog maar één ding in .…

Ik hou van mijn Zeeuwse landschap!!

Ja, mijn Zeeuwse landschap. Ik mag 4 jaar geleden op papier wel Rotterdammer geworden zijn, zonder te weten wat ik op mijn pad tegen zou komen..Maar een Zeeuw ben ik toch echt in hart en nieren.
Voor geen goud blijf ik wonen in die ‘donkere’ stad.
Ik ging gisteren nog liever terug dan vandaag.
Ik ben iemand die graag onder de mensen is en niet op wil gaan in de massa.
Ik wil kunnen zwaaien naar bekenden die je onderweg in de auto tegenkomt en een praatje kunnen maken met mensen die je toevallig op straat tegenkomt.
De jacht naar een woning in mijn Zeeuwse landschap is dan ook in volle gang.
Ik laat er geen gras over groeien en verzin van alles, vraag rond en kijk wel 30x per dag op Internet of er bij Zeeuwland nog woningen bij zijn gekomen om op te reageren.
Helaas ziet het er voor mij als Rotterdammer niet echt rooskleurig uit, zeker niet met een baan in Rotterdam. Maar ik geef zeker niet op!!
Als ik iets in mijn kop heb zal ik er alles aan doen om mijn doel te bereiken!!
Zeeland i’ll be back!!

piłujemy, piłujemy.. wiede wiede..wóz

Nadat mijn buurvrouw op 1 juni was vertrokken dacht ik dat het stilletjes zou zijn op de Bree.
Maar niks was minder waar…
Het klussen boven mij ging natuurlijk gewoon verder. Iedere ochtend om kwart voor acht het gebonk op de trap en het Poolse gebrabbel boven mij..Nou ja gebrabbel, volgens mij zijn die mensen doof want het lijkt wel schreeuwen wat ze tegen elkaar doen.
Daarnaast hebben die Polskies een heel aparte smaak qua muziek..Ik kan het geen naam geven en zeker niet omschrijven, heel apart..Het zal wel volksmuziek zijn maar ik vind het verschrikkelijk...

Een aantal dagen na vertrek van mijn buufie hoorde ik, toen ik smiddags achter mijn computertje zat, in de kamer naast mij geluiden, dus ik op onderzoek uit in de hoop op een nieuw huisgenootje. Dat zou leuk zijn..
Even aankloppen..geen gehoor..
Stiekum even voelen aan de deur..Maar helaas de deur bleek op slot…

Op een nacht dat ik wakker lag hoorde ik een geluid wat ik niet goed kon plaatsen.
Na even goed luisteren…zzzz..ZZZZ..zzzzz..
Is dat die baby van hiernaast die zo snurkt?? Dat kan ik me niet voorstellen..
Nog eens goed luisteren..Nee het komt uit de kamer naast mij..Woont er dan toch iemand?
Het zagen werd maar harder en harder..Maar net niet hard genoeg om er een geluidsopname van te maken (om je even een idee te geven).

De volgende ochtend rond half 6 kwam ik er achter wie er in de kamer naast me logeerden.
Want ik hoorde weer dat Poolse gebulder.. zucht..
Zoals menig mens wel weet staan Polskies over het algemeen bekend van het aardig weg kunnen proneren van een glaasje..Wat overlast van zaaggeluiden kan veroorzaken of versterken..Daar ben ik dus lekker mee.
Zo ging het een nachten door..
Momenteel ga ik zelf niet zo vroeg naar bed ga nu ik vakantie heb, en lagen die Polsieks, op het moment dat ik mijn bed eens op zocht, natuurlijk al ieselijk te zagen..Heel irritant..
Ik dacht eraan om te vragen of de twee niet konden ruilen van slaapplaats zodat die zager aan de andere kant van de kamer zou komen te liggen en niet met zijn hoofd tegen de muur waar mijn bed staat.
Maar aangezien ik de laatste tijd savonds ook met regelmaat misschien voor wat overlast heb gezorgd durfde ik er ook niet echt wat van te zeggen!?!?!

Een aantal dagen later kom ik terug van boodschappen doen.. De deur van de Polsieks staat open.
Een mooi moment voor mij om even naar binnen te gluren.. En tot mijn verbazing..
Staat er helemaal geen bed tegen mijn muur maar een televisie..Aardig gek..Snurkt die vent zo hard? Nou dan heeft het echt geen zin om te vragen om te ruilen..
Ik zal er aan moeten wennen..

Is de titel ondertussen duidelijk??

Ondertussen is het probleem sinds van de week (voorlopig) opgelost. De Polsieks zijn weer vertrokken, geen idee waarheen maar het is heerlijk rustig.
Nu maar weer afwachten wat mij verder te wachten staat…

In the pocket!!

Op 8 juli was het dan zover. Ik mocht mijn diploma op gaan halen.

De dag ervoor nog gezellig op stap geweest met mijn vriendinnen van school.
Een gezellige shopdag in Breda wat afgesloten werd met een hapje eten op de Grote Markt.
Om acht uur keerden we huiswaarts. Wai en Juul gingen met de trein terug omdat ze de volgende dag nog andere bezigheden hadden en Mariette ging mee naar Rotterdam en bleef een nachtje slapen. Mariette en ik hebben savonds nog lekker zitten kletsen en alvast een borrel gedronken op ons diploma.

De volgende morgen lekker getut en op het gemakje naar Utrecht vertrokken.
We waren er uiteindelijk veel te vroeg maar zowel haar ouders als mijn moeder en Ad waren ook al aangekomen (bang dat ze te laat zouden komen??).
Na de nodige bakjes koffie en thee was het dan eindelijk 16.00 en mochten we de zaal in.

Afgestudeerden op de voorste rijen en de familie en vrienden erachter.
Er werd een introductie gehouden en wat verteld over Cesar en de opleiding in het algemeen.
Daarna kwam het leukste deel.
De docenten hadden een presentatie gemaakt met foto’s van alle leerlingen.
Zo werd er in het algemeen verteld wie wat gedaan hadden op school, wie er al werk hadden en als wat etc. Erg leuk om te zien wat iedereen gaat doen..

Na de presentatie kwam het belangrijkste onderdeel; het afleggen van de eed.
Ja ja, dit leg je af wegens het beroepsgeheim. Spannend hoor.
Ik wist wel dat dit te gebeuren stond maar slorig als ik ben had ik niet meer op mijn studentenmail gekeken en hoorde ik gisteren pas dat je kon kiezen uit twee zinnetjes..
Maar goed dat ik dat nog gehoord had anders had ik misschien iets heel anders geantwoord..haha
Voordat de eed werd afgelegd werd er medegedeeld dat er foto’s gemaakt konden worden..
Nou dat lieten de meeste zich geen twee keer zeggen.
Het leek wel een slagveld om het beste plekje te kunnen bemachtigen. Ellebogen stompen, haren trekken en snoekduiken.
Tja en daar zit je dan met je goeie gedrag. We leken wel een stel apen in de dierentuin.

De eed afleggen

Na de eed was het tijd om het diploma in ontvangst te nemen en te ondertekenen.
Zowaar voor mij dit keer geen problemen met mijn naam. Ze hadden het in een keer goed gedaan.
Toen iedereen zijn diploma in het bezit had werd er nog een praatje gemaakt en werd het officiële gedeelte afgesloten.
Daarna was het tijd voor de felicitaties, kadootjes en een lekkere borrel.

Kadootje van mam en Ad uitpakken

We hebben even wat gedronken en de nodige kiekjes zijn gemaakt.
Daarna zijn wel lekker huiswaarts gegaan omdat ik het wel goed vond zo.
Het is immers mijn vierde diplomauitreiking.
En er volgen er vast nog meer…


Op de kiek met mijn vriendinnen

VLNR

Marietten, Linda, Julia, Wai


Ik en mijn scriptiepartner Tim