Een zonnestraal maakt nog geen zomer

De zon schijnt volop. Overal lekker de ramen open maar op de Breeweg is weinig teken van leven. Bij mij heeft het stof nog nauwelijks kunnen opwaaien. Mijn ramen blijven na de eerste zonnige lentedag potdicht!

Natuurlijk is er een reden voor. Op de eerste zonnige dag had ik ook als alle andere mensen mijn ramen open gezet. Tot dat ik de eerste muggen zag verschijnen, toen heb ik de ramen gelijk dicht gedaan. En je raad het al.. ’s nachts werd ik van mijn slaap weerhouden door een van deze aartsvijanden.

Tja, ieder voordeel heeft zijn nadeel en is het dus weer tijd voor de klamboe. Vorig jaar had ik deze al eens (provisorisch) opgehangen met wat punaises. Maar het is altijd blijven hangen en ben ik ‘s nachts niet pijnlijk gewekt met een punaise in mijn achterste.

Na de lekkage is mijn plafon weer opnieuw geschilderd naar hiervoor vonden de heren het nodig om mijn klamboe te verwijderen. En aangezien het winter was vond ik het niet nodig deze weer op te hangen en heb verder dus geen actie ondernomen.

Maar dan is het ineens weer mooi weer en was het tijd om dat ding weer vanonder het stof te halen. Ik moest alleen ff een haakje halen bij de praxis om hem professioneel op te hangen.
Na tal van goede voornemens, 60 post-its en 34x een aantekening op mijn boodschappenbrief je sprong ik dinsdag dan eindelijk op mijn fiets en begaf me richting de bouwmarkt.

In Rotterdam aangekomen moest ik even wat acrobatische kunstjes uithalen om het haakje in het plafon te jassen. Maar het is gelukt.
Nu kan ik heerlijk slapen onder mijn klamboe zonder dat ik op jacht moet naar die kleine miezerige *%*$^ vliegjes.
Alleen jammer dat het nu weer k*tweer is en de en ik de ramen dus niet allen open hoef te gooien..
Ik zie de muggen buiten al lachen…hahaha

Het is lente, lente voor altijd!!!

Heerlijk ‘s ochtends als je wakker word. Het zonnetje dat al schijnt, lekker buiten je kopje koffie of in mijn geval natuurlijk een kop thee drinken en wakker worden, de was die weer heerlijk buiten kan drogen, een boekje lezen in de tuin en de ramen wagenwijd open zodat het winterse stof binnen kan doen opwaaien.
Ja, ik ben nu echt blij dat het lente is. Weer mensen met vrolijke gezichten en kleren en omdat het langer licht is kan ik voor mijn gevoel meer in een dag proppen.
Net of ik zoveel te doen heb..Voor school loopt het voor alsnog gesmeerd. Af en toe wat doen voor de scriptie, DTO cursus is al voorbereid en afwachten wanneer ik mijn afstudeerpresentatie mag houden. Maar dit laatste hoor ik aankomende woensdag!
Maar ondanks dat ik voor school niet veel hoef te doen sta ik steeds weer versteld dat ik zo weinig tijd heb voor alles wat ik op een dag wil doen.

Zo had ik vorige week woensdag afgesproken met mijn moeder om naar de stofjesmarkt in Bergen op Zoom te gaan. Stofjes uitzoeken voor op de tafel en wat kleding. Om 11 uur kwam ik aan op het station (in eerste instantie had ik nog gedacht een uurtje later te gaan) Het was heerlijk weer dus eerst maar een terrasje opgezocht en op het gemak wat gedronken.
Na de koffie en thee de markt op. Ik had gedacht dat we zo klaar zouden zijn. Ik ben niet zo moeilijk maar na alle kramen af te zijn geweest moest ik toch de conclusie trekken dat ik iets kieskeuriger ben dan ik dacht. Of ik heb gewoon een dure smaak (dat laatste klinkt wel beter hè??) Dus zijn we eerst even een broodje gaan eten. Na de lunch weer opzoek naar de (schaarse) kramen waar ik leuke stofjes had gezien..
Uiteindelijk was ik niet ontevreden met het resultaat.
Maar waarom vertel ik dit nu ook alweer allemaal??
Owja over weinig tijd.
Het was deze dag ook de bedoeling dat zowel mijn moeder en Ad weer gesnoeid zouden worden, maar we moesten ook nog boodschappen doen en ik had mijn dwarsfluit ook nog meegenomen..
Uiteindelijk hebben we wel alles gedaan maar zijn we na het eten racend over de binnendoor weggetjes naar het station in Roosendaal gesneld zodat ik op het nippertje mijn trein kon halen..

En zo gaat dat nou wel vaker bij mij..
Eerst denken dat je zeeën van tijd heb waardoor ik lekker ga lopen lanterfanten
Wat uiteindelijk leidt tot chaos en stress, alles moet dan snel en het is steeds weer een race tegen de klok (jaja.. Die ik vrijwel altijd verlies)
Eigenlijk ben ik allergisch voor chaos maar stiekum geniet ik er ook van omdat ik er goed door presteer..zou ik het onbewust zelf opzoeken???

PANIEK!!!!

Na het verslag van het keuzevak in te hebben geleverd dacht ik..zo ook dat zit er op..
Maar ineens realiseerde ik me iets naars..
Als we het nu niet halen? Dan moet ik aankomend blok (volgende week) nog een ander keuzevak gaan volgen. Ik wist dat ik mezelf zo snel mogelijk in moest schrijven, dat als ik het niet gehaald had ik toch nog een cursus kon volgen.
Anders wordt het nog een jaar collegegeld betalen (€1590,-) voor één cursus.. Beetje dure cursus hè??
Dus op het moment dat ik de volgende dag was ontwaakt, ben ik snel onder de douche gesprongen en heb daarna de laptop aangezet.
Inloggen op de site voor inschrijvingen en ben gaan zoeken welke keuzevakken er nog gevolgd konden worden.
Na het zoeken werd de paniek nog GROTER!!
In het laatste blok van dit jaar kon er nog maar één cursus gevolgd worden en dat was EHBO en reanimatie. Die laatste heb ik niks aan aangezien ik eind vorig schooljaar al een cursus reanimatie heb gevolgd.
Maar goed meer keus was er niet..
Dus ik de cursus in mijn winkelwagentje gelegd en mezelf ingeschreven..
En waar ik al bang voor was.. Ik kreeg een bewijs van inschrijving maar met de mededeling dat de cursus vol zat en ik op een wachtlijst was gezet.
Ik was mijn strategieën al aan het uitdenken over hoe ik het aan zou gaan pakken..
Volgende week dinsdag naar het lokaal toegaan en kijken of er mensen zijn die niet op komen dagen (hopelijk een zelfde probleem als ik, maar dan wel gehaald) en vragen of ik in die plaats mag..
Maar ik heb me uiteraard weer voor niks druk gemaakt!!
Want gisteren kreeg ik een mail van de docent met de mededeling dat we de cursus voldoende hebben afgerond!! Jippie!! Das weer een zorg minder…
Heb gewoon weer eens te weinig vertrouwen in mezelf gehad!!

Het is voorjaar..

Vrolijke gezichten (als het eens een keer niet regent), de vrolijke kleding komt weer uit de kast, warmere temperaturen en natuurlijk lekker lang licht. En zoals jullie vast al gezien hebben heb ik mijn website er ook een beetje op aangepast. Ik was dat donkere kleuren weer een beetje zat en had zin in frisse kleuren!!

Maar ik dwaal weer eens af..Ik kan er nog niet aan wennen dat de klok weer een uurtje vooruit is gezet..heel mijn biologische klok is naar z’n mal en moer!!
Op zich wel lekker dat het zolang licht is maar hierdoor eet ik laat en ga ik (te) laat mijn mandje in.. Ik lig een poos te draaien en te doen en lig te zweten in mijn bed. Maar ik kan niet alleen het voorjaar de schuld geven want ik heb sowieso niet zo’n heel geregeld leventje momenteel. De ene dag op tijd er uit voor een dagje werken aan de scriptie @ utrecht, dan weer een dagje vrij en een beetje tutten en een beetje uitslapen en laat naar bed en niet in slaap kunnen komen, om er vervolgens weer vroeg uit te moeten voor lessen op school.

Eergisteren was ook weer zo’n avond. Ik was de volgende (woendsdag) dag vrij en kon dus nog een aardig poosje banken. Maar omdat er de volgende dag toch nog wel gewerkt moet worden weer wel op tijd er uit. Beetje werken aan de scriptie, beetje toeteren en (fliere)fluiteren hier en daar, even om boodschappen en ‘savonds weer lekker voor de televisie. Om half 11 vond ik het tijd om de tv uit te doen. Ik moest er vandaag immers weer om 6 uur uit. Na mijn portfolio en schooltas klaar te hebben gezet mijn tandjes gepoetst en mijn mand opgezocht. Ik had verwacht om zo in dromenland te zijn
Maar helaas, na even ingedommeld te zijn werd ik toch ineens weer wakker..
Na, ik denk, een goed half uur draaien en doen ben ik uiteindelijk toch weer in slaap gevallen. Waarschijnlijk toch stiekum wat spanning voor het gesprek wat me stond te wachten de volgende ochtend. Om 4 uur word ik een beetje verward wakker. In mijn droom was het al donderdag. Ja hoor het kon ook niet anders. Een gekke droom.
Het was donderdag 3 april kwart voor 9 ’s ochtends. Ik was in Zonnemaire en moest om half 10 in Utrecht zijn. Ik trok een sprintje naar de bushalte op de Zuidweg en haalde op het nippertje de bus.
Maar in zierikzee aangekomen realiseerde ik mezelf (pas) dat ik nooit in drie kwartier in Utrecht zou zijn (duhhuhh!!) Dus ik helemaal overstuur dat ik mezelf verslapen had (hoezo bang jezelf te verslapen..) huilde tranen met tuiten..
Maar toen werd ik gelukkig wakker..nou ja gelukkig..Je zult wel begrijpen dat ik nu echt bang was mijn wekkertje niet te horen, en heb ik er dus maar één extra gezet.

Om 6 uur ging de wekker..Normaal blijf ik nog een half uurtje heerlijk snoozen maar ik was klaar wakker.. Bang dat ik als nog in slaap zou vallen dus ben ik er maar uit gegaan en heb lekker lang onder de douche gegaan.

Tja, onbewust ben ik dan toch gespannen en niet echt over het portfolio zelf maar over het te laat komen dus. Maar ik had het zekere voor het onzekere genomen en had mezelf voorgenomen om er een half uur eerder te zijn.. Tja met de NS weet je het maar nooit
Maar alles zat mee en ik was om 9 uur op school.

Om half 10 dan eindelijk het gesprek. Ik zal jullie niet langer in spanning houden.
Jullie zijn van mijn portfoliogezeur af hoor!!

MIJN PORFTOLIO IS GOEDGEKEURD!!!

Mijn mentor was vol lof over mijn portfolio. Het was een product waar ik trots op mocht zijn!! Ze was hilarisch over het oud Hollandse ganzenbord en ze vond het leuk te zien dat ik zo mijn eigen stijl had gebruikt bij de indeling van het portfolio.
Nou ik moet je zeggen dat ik alleen maar opdracht heb gevolgd zoals deze op papier stond. Maar mijn opvatting zal dus wel anders zijn geweest als anders (heb ik nou nooit last van).
Er werd zelfs gevraagd of mijn portfolio als voorbeeld mocht dienen indien dat nodig was.
Nou daar heb ik natuurlijk geen bezwaar tegen!!

Wel waren er toch wat kleine puntjes maar na die lof mocht dat de pret niet drukken. Ik moest een lijst maken van alle competenties zodat men later ook nog weet wat al deze competenties inhouden en ik moest in de samenvatting meer sterke punten van mezelf neerzetten. Dit vond ze veel te mager “jij hebt meer in je mars” Dus eigenlijk ook weer positief als het zo bekijkt!!

Nou en het goede nieuws was nog niet over. Ook voor de IOG-werkgroep hadden we het afrondende gesprek en ook deze docent was uitermate enthousiast en zeer te spreken over de producten en het eindresultaat wat we met de groep hadden neergezet!!

Dus dubbelfeest vandaag. Weer twee projecten afgerond en weer een stapje dichter bij de eindstreep!! WOEHOEE!!!

spanning en GEEN sensatie

De etalage is een onderdeel van het portfolio (goh ben je daar nu nog steeds mee bezig?)
In deze etalage moet je onder andere laten zien wie je bent, hoe de ontwikkeling tijdens de opleiding is verlopen, de sterke en zwakke punten van jezelf bloot geven en dit laten zien met bewijsmateriaal.
Na er een aantal keren aan te zijn begonnen, wat natuurlijk ook alle keren op niks uitliep en vele keren hersenkraken en denken over mijn etalage had ik het eigenlijk al opgegeven om origineel uit de hoek te komen.
Maar ineens had ik het, ik lag op een avond in mijn bedje en moest ineens aan het Hollands ganzenbord denken, je etalage inrichten mag immers ook met beeldmateriaal.
Mijn idee hierachter is dat ik de opleiding ben begonnen bij start, onderweg beschrijf ik mijn leerweg en vertel ik welk doel ik uiteindelijk wil gaan behalen..
Krijg je al zin in een potje?? Nee, ik zal jullie verder niet vervelen met dat geneuzel.

Maar Linda zou Linda niet zijn als zij zich hierdoor nog net iets meer werk op haar hals zou halen dan dat het haar al had gekost (mijn perfectionisme staat soms wel eens vervelend in de weg) En niet alleen haar zelf. Aangezien ik niet zo creatief ben met computers was mijn vriendje zo lief mij hierbij te helpen!!

Nu zo’n twee weken geleden het typwerk te hebben af gerond moest het hele gebeuren (175 blaadjes) uitgeprint, geperforeerd en geordend worden en dit was een spannende klus.. ik wist wel dat het veel blaadjes waren maar in werkelijkheid leek het nog meer.
Na passen en meten met alle papiertjes, bewijsdelen en overige documenten wist ik alles net in twee mappen te proppen. Tjonge, wat was ik opgelucht!!

Maar enige twijfel is gewekt.
Vorige week zit ik op school met wat medestudenten te praten over het portfolio en twee hiervan hadden hun gesprek al gehad. Bij een van hen was een opmerking dat er teveel bewijsmateriaal. Nu zal je zeggen waar maak je je druk om?
Nou die jongen had maar één mapje vol!!
Gelukkig hebben een aantal mensen mij al redelijk gerustgesteld door te zeggen dat het MIJN portfolio is en dat ik bepaal welke bewijsstukken ik hierin stop..
Maar ik ben er niet helemaal gerust op!!

Maar vandaag heb ik eindelijk de laatste hand aan mijn portfolio gelegd. Na twee maanden zwoegen is het nu echt af!!
Donderdag het eindgesprek, ik wacht in spanning af!!

Monique, heb stiekum ff je knuppel geleend..ik hoop niet dat ik um nodig heb..