Om half 5 op pad, stervensdruk natuurlijk (dus hop naar de B-weg..ow wat fijn, ow wat fijn om een zeelander te zijn) naar de Heen. Na het nuttigen van een lekker bakje thee zijn we iets later dan gepland, met zn allen verder afgereist naar Roosendaal. Mijn moeder en Ad voorop en Eelco als volgauto er achteraan (afgeladen met Marjo, Erwin en mijzelf). Ad dacht vast ik ga maar lekker binnen door das een stuk korter, aangezien we al laat zijn.. Je kan goed zien dat hij de weg op zijn beste duimpje kent want vanaf de oude heydijk heeft hij volgens mij het gaspedaal niet meer losgelaten... Maar goed een beetje vaart hou ik wel van en sommigen die bij mij in de auto hebben gezeten kunnen daar vast een aardig woordje over mee praten. Maar dat mijn moeder dan zo relaxt uit de auto stapt bij Ad...bij mij in de auto wil ze alleen maar aan de handrem trekken (waarom toch??)
Om 5 over 6 waren we bij de japanner en daar ging het feest beginnen. Ik dacht gewoon gezellig uiteten, maar tot mijn verbazing werden we naar een tafel gebracht waar je in een halve cirkel om een bakplaat heen moest gaan zitten.. We moesten zo’n...ben alweer de naam kwijt.. zo’n kleed aan trekken (pff heb ik daarvoor zo zorgvuldig mijn kleding voor vanavond uitgekozen? Enneh zijn ze toch wel gewassen?? Moet er niet aan denken dat er zo’n dikke zweterige pad poepjes in heeft zitten laten...) We konden kiezen uit een 3, 4 of 5 gangen diner en uit een vlees, vis of combigerecht. Nou voor mij was de keuze al snel gemaakt een vleesgerecht (vis..is net kattenvoer) en een 4 gangenmenu, want ja bij het 3 gangenmenu zat geen ijsje.
Uiteraard met stokjes eten..ow nee als ik maar wat in mijn mond krijg..maar gelukkig werd dit goed uitgelegd en heel belangrijk ook voorgedaan.
We begonnen met een rolletje sushi..maar helaas is lin nog steeds een beetje boer.. want wat ze niet kent dat eet ze niet..en het is vaak met vis..dusseh dankje!!
Na het snoeperijtje was het voorgerecht aan de beurt een salade met joepie.. nog zo’n rolletje sushi.. De salade was overigens wel erg lekker en zelfs de pijnboompitten gingen met de stokjes naar binnen.
Aan 1 tafel kunnen in totaal ongeveer 20 of 22 mensen zitten denk ik, het zijn twee halve cirkels en aan iedere kant is een bakplaat.. hier wordt al het eten voor je neus bereid.. velen zullen zeggen.. das wel mooi, dan kun je tenminste zien wat er met je eten gebeurt.. maar ja.. ook dit eten komt uit de keuken..zekerheid heb je dus nooit
Aan de andere bakplaat zaten ook een groepje mensen en zo konden we al een beetje zien hoe het in zijn werk ging.. de kok voerder (voor hem zijn afgezaagde) dagelijkse show op en het zag er daar allemaal heel spectaculair uit.. Toen kwam onze kok..maar tot mijn grote verbazing deed hij vrij weinig en bleef een beetje nonchalant erg op de vlakte..hebben wij weer...
Het hoofdgerecht bestond uit een bordje met vlees of vis. En het met stokjes eten ging gelukkig steeds ietsje beter. Het volgende deel van hoofdgerecht bestond uit (voor mij weer) vlees en roerbakgroente en gelukkig kwam onze kok al wat meer los.. En nou ik weet niet wat er ineens gebeurt is maar bij het laatste gedeelte van het hoofdgerecht ging onze kok ineens los.. Of het nou lag aan de gezellige en gekke sfeer die bij ons aan tafel duidelijk te proeven was.. of aan alle camera’s die op hem gericht werden (ja japanners blijven gevoelig voor flitsers denk ik).. ik weet het niet...Beginnend met (weer) vlees of vis te bereiden welke op grootse wijze werd gevlambeerd wat op de film werd gezet. Nadat het vuur gedoofd was vroeg de kok of het gelukt was met filmen.. waarop ik sarcastisch zei.. dat hij het beter nog maar een keer kon doen.. en tot ieders verbazing..hoppa nog een keer een steekvlam..heb maar net gedaan of ik aan het filmen was en vriendelijk dankjewel gezegd. Bij het laatste deel van het hoofdgerecht kwam ook nog bami.. En ja in bami zit ei.. Deze werden door de rondte geslingerd opgevangen en uitgeknepen op de bakplaat.. vervolgens werd er een mega groot geklutst ei van gemaakt en in stukjes gehakt die ieder op zijn beurt moest vangen..ow zijn die kleden daarvoor..das wel fijn zeg.. De beste van de tafel waren Erwin en Ik (natuurlijk..anders was het niet het vermelden waard geweest haha).. maar helaas waren dus ook wij degene die onze mond mochten verbranden.. want allemachtig wat is dat heet als dat net van zo’n bakplaat komt..
Als laatste werd het heerlijke eten afgesloten met een heel lekker en speciaal ijsje..wil je weten wat het is, dan moet je er zelf maar eens naar toegaan... want ik heb nu eigenlijk al veelste veel verklapt...
En nee... wees gerust.. dit ijsje hoef je niet met stokjes te eten...
