Voor de laatste keer...

uitgeslapen..
gedouched..
aangekleed..
opgemaakt..
een mail verstuurt..
boodschappen gedaan..
autogereden..
een was gedaan..
gestreken..
thee gedronken..
een sigaret gerookt..
naar de wc gegaan..

Maar vanaf 0.00 begint het allemaal weer opnieuw..

Ik wens iedereen een hele mooie jaarwisseling toe en een liefdevol 2008!!

Het heeft zo moeten zijn.

Zeer regelmatig kom ik thuis, gooi de computer aan en ga werken voor school.. tenminste dat probeer ik. Maar gek genoeg kan ik me hier vaak niet toe zetten.
Mijn hoofd zit te vol met allemaal informatie. H
et is een grote chaos en loopt allemaal door elkaar heen. Dit omdat ik nog niet de kans heb gekregen dit allemaal op te ruimen en in verschillende kamertjes weg te stoppen. Er komt niks uit mijn handen want ik krijg het maar niet op rij..
Tja en dan is het tijd voor wat anders..regelmatig maak ik dezelfde fout terwijl ik weet dat ik beter eerst maar eens een toeter kan gaan pakken.
Want muziek maken geeft mij rust in me hoofd en maakt dit even helemaal leeg. Voor mij een moment op de dag waarbij ik even aan niks anders kan denken.

Voor iedere stemming is er wel muziek
Een rustig stuk om je emotie te uiten
Een rebels stuk om de remel uit je bips te krijgen
Een vrolijk stuk om je weer op te hemelen met positieve energie

Wat ben ik toch blij dat ik noten heb leren lezen en muziek kan maken.

Heb ik eigenlijk ooit wel eens verteld waarom ik eigenlijk euphonium ben gaan spelen?
Tja, soms vraag ik me dat ook nog wel eens af.
Nee ook ik wist in het begin nog niet van het bestaan hiervan af laat staan de naam hiervan.
Maar achteraf denk ik dat het gewoon zo heeft moeten zijn

Mijn ouders en zus zaten al in de harmonie vereniging in Zonnemaire en zo ook (pa en ma) in de boer’n kapel. ’s Zomers werd er op diverse plaatsen een beetje gedweild en getoeterd en wij als kids werden dan mee genomen op sleeptouw en dreutelden dan achter de muziek aan. (ik toen nog vals blokfluit spelende en niet denkend aan een ander instrument)
En op zo’n avond hoorde ik dat instrument en was meteen weg van de warme klank die hier uit voort kwam. Toen ik het zag heb ik ook geen moment getwijfeld en ben in 1991 vol goede moet op les gegaan.
Helaas was het instrument iets te groot voor mijn kleine (9jarige) longentjes. En ben ik eerst terug gegaan naar bariton.
Na lang als 5e persoon in rij te hebben gezeten werd er ineens voor mij beslist dat ik naar stoel nummer twee moest verhuizen..dit omdat ik zo meer mee zou kunnen komen als ik naast iemand zou zitten die goed was. Ik als klein op……… tussen twee oude saaie knarren..nou dat kan nog eens gezellig worden en ik had daar dan ook helemaal geen zin in.
Na eindelijk een beetje gewend en ontdooit te zijn kwam het volgende euvel. Stoffel wilde graag dat ik afscheid zou nemen van mijn baritonnetje..
Na lang zeuren heeft hij dan ook zijn zin gekregen en ben ik dan eindelijk weer euphonium gaan spelen

Jaren later zit ik nog steeds op de tweede stoel er is dus weinig verandert zou je denken..nou genoeg.. Vanuit een groot voorbeeld (als Stoffel zijn instrument neerlegt doe ik dit ook) is een hechte vriendschap uitgegroeid. Stoffel en ik zijn echt de beste maatjes geworden en qua muziek onafscheidelijk. Al is het soms misschien wel eens een beetje te gezellig.
Uiteindelijk heb mijn mening dus ook even sterk moeten herzien!!

Hoezo ik dan ook dwarsfluit ben gaan spelen? Tja dat is eigenlijk toch altijd wel stiekum een meisjes droom geweest die ik toch zelf maar heb uit laten komen.
Heb een fluit en leerboek geleend en in de avonduurtjes zo nu en dan eens een nootje gespeeld tot waar ik nu ben een gemiddelde speler die een leuk melodietje kan fluiteren en in het bezit van een eigen dwarsfluit.

Mensen vragen me wel eens

“wat vind je nu leuker om te doen? Dwarsfluit of Euphonium?

Meestal antwoord ik standaard dat het me eigenlijk niet uitmaakt omdat beide instrumenten zo verschillend zijn en het voor veel afwisseling zorgt.

Maar in mijn hart is en blijft mijn eerste keus de beste.

Help mee tegen het opwarmen van de aarde... Stop de winden!!!

Dit verhaal vernam ik vrijdag via de radio


Niet je energieslurpende plasma-tv, je benzinevretende Hummer of die vakantievlucht naar Verweggistan die nummer één veroorzakers zijn van het broeikaseffect, maar het is de koe. Een nieuw rapport van de UN bestempelt de koe als de grootste bedreiger van de aarde. Anderhalf miljard runderen zijn verantwoordelijk voor 18 procent van de broeikasgassen. Dat is meer dan alle transportmiddelen samen. De koeienscheet en de mest produceren één derde van het methaangas ter wereld. Methaan warmt de aarde 20 keer zo snel op als CO2. Daarnaast stoot de koe ook nog een derde van alle ammonia uit dat de oorzaak is van zure regen.

Maar we kunnen niet alleen de koeien de schuld geven want ook wij als mensen produceren methaangas in onze darmen. Maar ookal is de uitstoot dan wel een stuk minder als de koe…..denk toch eerst nog even na voordat je er één laat.


Hoe zou greenpeace dit gaan aanpakken??

LOOTJES TREKKEN IN 2E KAMER LEIDT TOT CHAOS

Er is een handvol praktische, futiele zaken waar de kamer zich nu eenmaal mee bezig moet houden: lootjes trekken, de catering, Uruzgan. Het eerste stond afgelopen week op de agenda: een heerlijk avondje. Of, zoals het in vakjargon heet: een plenaire pakjesinterpellatie. Traditioneel afgesloten met een rijmpoging om het gat in de begroting te dichten. Nog een oude gewoonte: de ChristenUnie was niet aanwezig, want die geloven nog.

12

Op dit moment is het alweer december. Er is een twaalf verschenen op de kalender, de verschillende bonnen en houdbaarheidsdatums..Ik kan er nog niet echt aan wennen..
Maar het betekend dus dat een van de drukste maanden is aangebroken welke ook het snelst weer voorbij vliegt zonder dat je het echt in de gaten hebt.
Ik vind het wel een leuke maand hoor.. Een maand zonder al te veel nadenken, behalve over wat je nu weer aan cadeautjes zal kopen, omdat je toch wel geleefd wordt door de feestdagen..
Wel vind ik het heerlijk dat het vroeg donker is..lekker binnen zitten met een grote kop thee of warme chocolademelk onder mijn fleecedekentje bij de kaarsjes en de kachel.. Genieten van al de sfeerlichtjes in de stad en de huizen..het geeft, ondanks dat het een koude periode is een hoop warmte..
Ik ben en blijf een koukleum, maar met dit weer vind ik het toch fantastisch om naar buiten te gaan, zeker na een aantal regenachtige dagen..lekker een frisse neus halen in het stralende zonnetje..Hierdoor ontkom ik altijd net aan een winterdepressie..
Natuurlijk hoop ik als zo velen dat het nog wel echt winter gaat worden met een mooi pak sneeuw.. en natuurlijk het mooie zonnetje..maar Nederland kennende..

Maar tussen al die gezelligheid en warmte moet er ook nog steeds hard worden gewerkt voor mijn stage. Het is wel nog erg leuk, maar wel wat zwaarder dan in het begin. Maar ik zit er goed op mijn plaats, krijg de volle aandacht voor mijn leerproces. Er wordt dit keer dus niet uitgegaan van wat hebben we aan de stagiaire maar wat heeft de stagiaire aan ons en dat is wel zo prettig.
Ook de kinderen zijn nog steeds erg leuk. Ik heb er zo ontzettend veel plezier in..dat ik dus nog steeds niet weet wat ik nu eigenlijk wil.
En de tijd vliegt gewoon voorbij, het is nog drie weken tot aan de vakantie en dan nog drie weken na de vakantie en dan is het alweer gebeurd..jammer hoor!!

En dan zijn sommigen van jullie misschien nog wel nieuwsgierig naar hoe het is afgelopen op de Bree.
Nou er heeft zich nog wel een klein drama afgespeeld hoor..
Ik heb een aantal weken geleden gebeld met de vraag of het een beetje rap geschilderd kon worden en gevraagd om huurvermindering van de betreffende maand.
Nou van dat laatste moest onze huisjesmelker niks weten natuurlijk en mijn mond was niet groot genoeg om door te zaniken dus dat bleef af helaas.
Wel kwamen we op de afspraak dat er die week daarop geschilderd zou worden. En dan natuurlijk wel als ik niet thuis ben..In eerste instantie wou hij dat ik die week afspreken maar ik wist natuurlijk al wel weer hoe dat zou gaan dus stond er op dat er een duidelijke afspraak gemaakt zou worden..
De week daarop kom ik binnen gestuiterd en….
Ja, je raad het al.. niks te zien natuurlijk.. dus ik kokend naar de buuf om haar om advies te vragen en uiteindelijk zou ik de volgende dag maar weer eens aan de telefoon gaan hangen.
Op het moment dat ik net de deur uit wil gaan, komt mijn o zo fantastische huisbaas naar boven gewandeld. Waarop hij direct de vraag stelt of het goed is dat donderdag de schilder komt.. Ik was eigenlijk nog wel een beetje pissig maar ik heb maar toegestemd en verder wijselijk mijn mond dicht gehouden want anders had het me vast nog een week langer gekost.
Maar er is dus eindelijk geschilderd..nu alleen nog eens alles gaan poetsen want ik wist niet dat er zoveel stof vrij kwam bij schilderen…