De tweede ronde..

Op maandag 19 mei zat ik op de terug weg in de trein vanuit het hoge noorden. Ik had daar een vriendinnetje bezocht en ik kan je vertellen dat het een geslaagd weekend is geweest waar ik erg van genoten heb. Veel lol, veel ondernomen, Kla bedankt!!
Maar ik zat dus op de terug weg in de trein naar mn kotje in Rotterdam. Op het moment dat we bijna aankomen bij centraal station gaat mijn telefoon.
Het is een van de dames van B & B oefentherapie met de mededeling dat ik op een tweede gesprek mag komen. Dit gesprek heeft afgelopen donderdag plaats gevonden en ik zou dit bericht natuurlijk niets schrijven als ik niet aangenomen zou zijn…

IK HEB DE BAAN!!

Ik ga drie dagen per week met zeer moeilijk lerende kinderen gaan werken in Rotterdam!!!
En daarnaast misschien al een halve dag op het reguliere onderwijs of SBO school in Hoogvliet
Het klonk echt als muziek in mijn oren.
- Intern leertraject voor kinderoefentherapeut
- 3 dagen per week (om te beginnen erg fijn) met groeimogelijkheid in werk
- ZMLK
- Op de fiets naar het werk

Ja ja het is rond, ik heb gisteren (dinsdag) mijn contract getekend. Ik zal voor de zomer kennis maken met de scholen waar ik ga werken en alle behandeldossiers doornemen van de kinderen die ik ga behandelen. En dan zal ik na de zomervakantie uitgerust (na 10 tot 12 weken vakantie moet ik toch wel uitgerust zijn) en vol goede moed beginnen aan mijn baan als afgestudeerd Oefentherapeut Cesar!!

Maar eerst mijn eindpresentatie nog op 3 juni!!

De eerste ronde...

Na al vele malen op de vacaturelijst van de beroepsvereniging gekeken te hebben, had ik mezelf voorgenomen eerst de scriptie helemaal af te ronden en daarna pas te gaan solliciteren.
Alles stap voor stap..
Zolang je nog niet afgestudeerd bent mag je ook nog niet gaan werken dus ik dacht "ik doe t lekker op mijn gemakje"

Wel had ik in de regio wel al een aantal vacatures zien staan die me wel aanspraken. Maar nee, toch nog maar even wachten. De vacatures stonden er al even op en de ingangsdatum was begin mei. Niet relevant en misschien is de baan al wel weer ingevuld.

Maar tijdens de DTO-cursus van school hoorde ik van een klasgenootje dat er op het prikbord een vacature hing voor kinderoefentherapie in Rotterdam en zij vond dit wel iets voor mij.
Helaas toen ik ging kijken hing de vacature er niet meer (weggepikt) dus dat was balen.
Maar ach, ik wilde toch nog niet solliciteren.

De dinsdag na de cursus (29-04) zat ik achter de computer in zzee en dacht "laat ik mijn studentenmail nog eens bekijken" (eigenlijk puur uit verveling)
En wat zat er in mijn postvak??
De vacature uit Rotterdam.. Tevens de vacature waar mijn oog al op was gevallen op de website van de beroepsvereniging.
Het werd dus tijd om mijn plannen te wijzigen en in actie te komen.

Als een speer mijn CV en brief opgestuurd en nog geen week later werd ik gebeld om op gesprek te komen.
Ineens zit ik in een stroomversnelling maar ik vind het heerlijk en we zien wel waar het schip gaat stranden

De eerste ronde..
De eerste ronde..

En nou wil ik een ijsie!!

Na een nacht kort en slecht slapen en veel gapen overdag wou ik gisteren vroeg naar bed gaan.

Nog even dat programma afkijken met een koppie thee en dan tanden poetsen en naar mijn mandje..
Maar Linda zou Linda niet zijn als dit weer eens anders zou lopen dan ze gepland had..

POEF..

Ineens is het helemaal donker in mijn kamertje..

De stroom er af.. Opzoek naar mijn zaklamp..
Waar heb ik dat ding ook alweer gelaten..Het zal eens op zijn plek liggen..

Eerst maar wat kaarsjes aansteken dan kan ik wat meer zien..

Tastend in het duister vond ik uiteindelijk mijn zaklamp.

Op naar de tja hoe zal ik het noemen?

Meterkast? Er zit geen kast omheen.. Stoppenkast?? Heten die dingen, sinds die grote witte stoppen vervangen zijn voor zwarte kleine schakelaars, nog steeds stoppen??

Nou goed ik hou het op stroomkast!!

Hmm geen stop, maar de aardlekschakelaar.. das niet zo best..

Ik zet hem weer aan, draai me om en..

POEF..

Weer alles uit..
Nog een keer proberen en als het dan weer gebeurt..

Schakelaar om..Even wachten en ..

POEF..

Nou gelukkig maakte ik me nog niet echt zorgen.. Tenminste over de lek

Ik heb dit probleem wel eens eerder bij de hand gehad en het zou wel eens goed mijn koelkast kunnen zijn.. Nu ga ik me wel zorgen maken over mijn voornemen om vroeg naar bed te gaan..

Na de stekker van de koelkast eruit te hebben gehaald en nogmaals de schakelaar omgezet te hebben ging de aardlek er niet meer af..

Fijn dat ik daar al van geleerd heb.. Ik heb namelijk een koelkast die niet goed sluit en de vriezer niet optimaal werkt ofzo..Maar binnen no time zit dat ding vol met ijs en krijg ik t vriesvakJE niet meer open..
Maar om dat hele ding te ontdooien wordt je niet vrolijk van..

Dus doe ik dat vaak op het laatste moment..

Ik heb namelijk al eens een overstroming gehad.. omdat ik niet gezien had dat het ZOVEEL ijs betrof..

Toen ik die keer de volgende morgen in de keuken kwam stond ik tot bijna tot mijn enkels in het water..

En nu was het dus een TE laatste moment en moest ik helaas aan de slag om ijs te gaan ruimen..om deze overstroming te voorkomen..

Dat betekend niet vroeg naar bed..Maar gelukkig gebeurt het als ik thuis ben, anders was het zooitje niet te overzien zijn geweest..

Het gereedschap te voorschijn getoverd..Begonnen met een spatel, daarna de pollepel erbij en geeindigd met een hamer (werkt fantastisch)

Dik 2 uur later gaf ik het op, ik kon niet overal bij en was echt stuk!!

Dus heb ik wat maatregelen getroffen voor het laatste ijs wat er nog in zat en ben mijn bed in gestruikeld.
Helaas schrok ik regelmatig op, op het moment dat ik bijna in slaap viel van geluiden die je normaal niet hoort..

Ijs dat naar beneden valt.. Maar ook daar kon ik aan wennen en viel uiteindelijk rond half 2 in slaap..
In de hoop dat ik kon uitslapen omdat ik vrij zou zijn de volgende dag..
Maar helaas werd ik gewekt door stampende voeten boven mij. De klu(n)sjesmannen zijn namelijk al een aantal weken bezig..

Dus je begrijpt wel wat er vanavond op de planning staat...

De eerste lading ijs

Het monster van Utrecht...

Nog maar een paar keer hoef ik het gevecht aan te gaan, het gevecht met het grote gruwelijke blauw met witte monster (soms veranderd in rose of geel als het zich weer eens voor een reclame heeft weten te strikken).

Vier jaar lang dezelfde kwelling..Een monster van 25 meter lang....

De eerste keer dat je gevangen bent en jezelf hebt moeten overgeven aan dit monster weet je niet wat je meemaakt.

Het is alsof mensen je over hebben gehaald om in een rustige attractie te gaan terwijl dit een rollercoaster blijkt te zijn. En ze hadden je niet gewaarschuwd voor de risico's

Maar stukje bij beetje weet je de zwakke punten van het monster te vinden en ben je gevorderd GVU bijrijder!!

Ja, waar heb ik het over??
De bussen van de GVU in Utrecht. Deze krengen heb je nodig om op plaats van bestemming aan te komen in de Uithof van Utrecht. Het is een HEL!!

s'Ochtends ziet het zwart van de mensen die allemaal met zo'n bus mee moeten. Je snapt wel dat je gezegend bent als je een aantal uurtjes later mag beginnen..
Wat overigens natuurlijk niet vaak het geval is..
Leer mij de studenten kennen..De gemiddelde student is niet op tijd weg gegaan van huis maar eerder te laat en om niet te laat te komen moet er niks tegen zitten op je pad.
Dus al die mensen die staan te wachten willen natuurlijk ook allemaal tegelijk die bus in
Gelukkig is het een bus waar vier deuren in zitten die je zelf kunt bedienen want anders zou het nog langer duren om iedereen in te laten stappen..

Nou hoe gaat dat dan in zijn werk?
Ok..
De bus komt aan en de eerste hindernis is al in de aanslag als je aan de stoeprand staat. Het ontwijken van de rechter buitenspiegel. Een enorm ding van een halve meter lang die vast al menig duf koppie geraakt heeft (de mijne gelukkig nog nooit maar dat klop ik nu even af)

Vervolgens moet je duimen dat je een goed plekje heb dichtbij een van de deuren ( ik ben er ondertussen prof in om dat te schatten) want anders heb je grote kans dat je niet mee kan deze ronde. Niet dat dit zo'n ramp is hoor want in de spits staan die dingen iedere 3 minuten voor je neus.

Tja en dan gaan de deuren open..
Nou zorg dan maar dat je stevig in je schoenen staat want we stampen gewoon met zn allen tegelijk die bus in.. Ieder voor zich en red jezelf!! En maar hopen dat je een plekje kunt bemachtigen..
Ja, ook ik heb mijn ellebogen veelvuldig gebruikt maar ik ben er uiteindelijk achter gekomen dat dit vrij weinig uithaald en alleen maar energie kost.
Dus tegenwoordig geef ik mezelf over en laat me vrijwillig de bus in duwen (net zo makkelijk)
Al moet er soms wel eens een beetje bijgestuurd worden..

PIEP PIEP PIEP
Nou als je nog niet wakker ben, dan ben je het nu wel want dit is het teken dat de deuren dicht gaan en dat gevaarte in in beweging gaat komen.
Dus als je zit 'fasten your seatbelts and enjoy the ride' en voor ieder ander die staat veel succes!!

Nu ben je echt afhankelijk van de bestuurder. En ik ben er nog niet uit..
Of ze krijgen hun rijbewijs gratis aangeboden omdat niemand er op zit te wachten al die K*Tstudenten weg te brengen of ze vinden het scheuren zo leuk.. Lekker hard door de bocht, goed hard remmen en proberen om op dat lange stuk je Persoonlijk Record te verbeteren..
En maar lachen om al die mensen die van links naar rechts worden geslingerd.
Maar wat het ook is.. Ze kunnen het gewoon niet..

Ook ik was 1 van die studenten (nu door al dat observeren zit ik vrijwel altijd, behalve als ik niet genoeg bijgestuurd heb..) die moest staan maar op een dag viel het kwartje..
Ik deed gewoon alsof ik in de bergen was en op de lange latten een stevige afdaling ga maken.
En ik moet zeggen dat het er aardig profie uitziet..haha in de bus dan he..

Na een 20 minuten durende rit gaan de deuren weer open.. En we willen er dan ook allemaal gezellig tegelijk weer uit..De mens blijft een kuddedier..
Tjonge wat ben de dan toch blij dat je op vaste bodem staat..

Heerlijk, ik heb het monster weer verslagen!!

Lekker hapje

Na vele pogingen om een datum te prikken was het dan uiteindelijk gelukt!!
Na de de lange cursusdag op school op 23 april was het tijd om met een groep meiden van de klas de wat te gaan eten in Utregg

Aangezien we (gelukkig) wel wat eerder klaar waren dan gepland hadden we nog tijd om even lekker te borrelen vooraf. Na wat ellebogen werk was het ons gelukt om plaatsje te bemachtigen aan de grachten van deze bruisende stad vol studenten. Vol goede moed hadden we de zonnebrillen al in de aanslag maar helaas kon deze in de tas blijven.
Maar wel lieten ons niet uit het veld slaan en ploften neer op het terras. Want wat viel dat tegen om na lange tijd weer een hele dag aan en op school te zijn.

Het was echt nodig om eens te daten met zn allen. Doordat ieder al zijn eigen weg in slaat en je dus bijna niet meer naar school hoeft spreek je elkaar helaas ook minder.
Nu was het tijd om ff bij te praten over de vorderingen van iedereen. De meesten van ons studeren allemaal af in mei/juni.
Logisch zou je zeggen, maar dit blijkt toch vrij uniek te zijn.
Veel medestudenten hebben vertraging opgelopen door stages (heb ik volgens mij wel mazzel mee gehad)
Sommigen hadden zelfs al werk!! Bij mij nog maar afwachten hoe dit gaat verlopen....

Na de nodige borrels was het tijd te vertrekken naar 'les connaisseur' om daar een hapje te gaan eten. Het is een donker maar sfeervol restaurantje wat ook weer aan de gracht ligt. Hier zit je als student zijnde goed op je gemak zeker wat de prijs betreft!!
Maar voor de lage prijs smaakte het toch prima

Na het uitbuikmomentje was het tijd voor ieder om weer zijn eigen weg in te slaan.
We zien elkaar ongeveer nog 2x op school. Één keer voor de tweede cursusdag en natuurlijk één keer bij de uitreiking van ons diploma!!!

Wel gek hoor dat je elkaar straks niet veel meer zal zien. Daarom hebben we ook direct afgesproken dat dit avondje jaarlijks wordt voortgezet!!
Ik heb nu al zin in volgend jaar!!
Op naar 2009 het 2e weekend van mei!!!