Sintje

Zo de Sint en zijn pietjes zijn ook weer in het land.. altijd leuk om te zien hoe spannend kinderen het kunnen vinden..Ik vraag me af of ik het ook altijd zo spannende vond..Ja bij ons thuis wel, ik zat nooit bij mijn vader op schoot (bhleehh die prikbaard) maar zo gauw de Sint en pieten binnen kwamen wist ik niet hoe snel ik bij hem op schoot moest duiken..Maar als Sinterklaas in het dorp aan kwam.. volgens mij vond ik daar nooit zo heel veel aan.. Tegenwoordig mag ik hem met de harmonie inhalen, en dat weet je dan ook wel ook daarna.. Ik zit verdorie nog met de sinterklaas in swing in mijn hoofd (&%*#%^) Verder heb ik ook wel een leuk weekend gehad.. Zaterdag was Erwin jarig (vriend van mijn zus), en heb daar de nodige uurtjes door gebracht. En zondag zijn Eelco en ik nog wezen wandelen in Brabant, het plaatsje de Moer (het kan me geen Moer schelen).Dit was best een leuke route van 7 KM, niet te lang voor mij omdat ik al een blaar op mijn voeten had.. We kwamen langs paarden tijdens de heenweg zagen we al verschillende hekken met schrikstroom en van die soort sluizen op de weg die onder stroom staan om de koeien tegen te houden. Dus we hadden ook kans om tussen de koeien te lopen, deze zijn uitgezet voor het onderhoud op de vennen. Maar na door de verschillende hekken heen te zijn gegaan en we uiteindelijk bij het einde van de route kwamen hebben we wel geteld..juist 0 koeien gezien die los liepen.. maar ja het was voor hun natuurlijk ook zondag en waren misschien ook wel een dagje uit fietsen ofzo...

"what a feeling"

Nou vandaag was het dan de dag waarop heel Nederland in beweging zou moeten komen. En als leerling Oefentherapeut Cesar kun je dan natuurlijk niet achterblijven.Toen ik aankwam op school werd er nog druk geoefend, ik had de danspasjes op Internet bekeken en had nog geen zin om tussen die menigte te gaan staan.Om 11 uur werd er opgewarmd, mijn groepsgenootjes Wai, Mariette en Julia waren ondertussen ook gearriveerd. En toen was het tijd voor het hoogtepunt van de dag. Om kwart over 11 gingen de voetjes van de vloer op de beats van "what a feeling"Een erg leuke en vrolijke ervaring om met allerlei onbekenden hetzelfde dansje te doen.Er waren een hoop mensen met fototoestellen en camera's om het hele gebeuren vast te leggen mede voor het bewijs van het aantal deelnemers.Men weet al dat het record behaald is, en ik kan dus zeggen dat ik (en natuurlijk alle anderen) in het Guiness Book of Records sta..hihi best grappig..Het precieze aantal deelnemers is nog niet bekend, dit wordt berekend aan de hand van de getuigeverklaringen.

Als er foto's te downloaden zijn zal ik ze op mijn site zetten.
kijk voor meer informatie op:www.heelnederlanddanst.nl

Nog meer shule

Tjonge, denk je vandaag weer eens een keer wat te gaan leren..Niet dus. Vandaag stond er in het rooster dat lessen voor de profilering zouden beginnen.Goed eerst ff vertellen wat die profilering dan ongeveer inhoud. Naast de opleiding die je volgt moet je nog 30 studiepunten binnen weten te slepen over de laatste 3 jaar. Hiervan kan je 10 punten vrij invullen en 20 punten moet gezondheidzorg gerelateerd zijn. Gelukkig heb ik vrijstelling gekregen voor die 10 punten omdat ik al verschillende MBO opleidingen heb gedaan. Dus dat scheelt alweer.Vorig jaar heb ik de cursussen psychosomatiek (2 pnt) en de mens achter de chronisch zieke (3 pnt) gevolgt. En nu zou ik dan moeten beginnen aan bewegen en trainen (10 pnt). Maar dat liet ff op zich wachten omdat er een foutje gemaakt was in het rooster. Eh volgens mij gewoon in de gehele organisatie, maar het is altijd makkelijker om de schuld op iemand anders te schuiven he..En dan zeggen ze nog doodleuk, dat als je er de eerst les niet ben, wordt je uitgesloten van deelname, nou mijn broek hing dus alweer op mijn knieen.Wat een school zeg..ben weer gelijk gedemotiveerd.. we zullen zien of dat nog goed komt....

In der shule

Op de Bree gebeurt niet veel de laatste paar weken, want momenteel ben ik daar niet veel te vinden. Dit komt omdat ik maar weinig naar school hoef vanwege het einde van het eerste blok. De eerste 10 weken zitten er al weer op, gaat wel snel hoor. Maar ik heb nog niet het idee dat ik iets gedaan heb. Ja een groot project, wat overigens nu helemaal voldoende is af gesloten, maar dat is dan ook eigenlijk alles. Als ik kijk naar vorig jaar, toen was ik steeds druk bezig met presentaties voorbereiden, houden en het leren van ziektebeelden, verder veel zelfstudie, praktijklessen volgen en hier werkstukken over maken en nog wat andere studietaken (gemiddeld 4 per blok).En nu, nu heb ik het idee dat ik maar hele dagen loop te lanterfanten.. Ook als ik kijk naar het aankomende blok..ik heb geen idee wat ik hier van moet verwachten want nu heb ik maar twee studietaken en ik hoef gemiddeld maar (echt waar) acht uurtjes naar school. En dan zit hier zelfs nog een keuzevak tussen. Ik heb de reader al doorgelezen, en we moeten een of ander (wetenschappelijk) artikel gaan schrijven, wat ik daar mee moet? Sinds een aantal jaar duurt de opleiding geen drie, maar vier jaar. Nou het had vast ook makkelijk in drie jaar gekund, maar er moet gewoon even flink geld geklopt worden denk ik. En dan krijg je een hoop onzin op je bord. Ik wordt oefentherapeut, geen schrijver..Ach ik hoop maar dat ik straks het nut er van in ga zien...

Winterse taferelen

Het word nu echt steeds wat kouder..nog even en ik kan eindelijk mijn nieuwe winterjas gaan testen..Maar daar moet ik natuurlijk niet te vroeg mee beginnen. Want stel je voor, in dit gekke landje, dat het ineens heeeel koud gaat worden, dan ben ik al zo gewend aan mijn winterjas dat deze zelfs de kou door laat gaan.. Ook al ben ik echt een ontzettende koukleum, (voor sommige mensen wel bekend.. vooral mijn handjes en mijn voetjes..) de winter charmeert me wel..Lekker binnen met je rug tegen de kachel, lekkere warme pantoffels, of lekker onder mijn fleecedeken op de bank met een grote kop warme chocolade melk.
Ook wordt het weer steeds vroeger donker, de lichten in de woonkamers gaan eerder aan en dit geeft mij een knus gevoel.En verder is het natuurlijk is het de tijd van Sinterklaas en kerst. De etalages worden weer extra mooi aangekleed, er komen versiersels te hangen in de stad, met van die gezellige sfeerlichtjes. Er wordt geprutst aan surprises (die gedoemd is te mislukken) en gezweet op de gedichten (waarom doe ik dit toch elk jaar weer??). In de woonkamers komt natuurlijk de kerstboom te staan, bij sommigen gezellig met wat kadootjes er onder. Er worden weer kaarsjes aangestoken voor de extra warmte of de sfeer, kerststukjes gemaakt, heerlijk gekookt, gebakken en gegeten (heerlijke meloen met ardennerham, biefstukje en warme apfelstrudel) onder een gezellig samen zijn van familie en of vrienden. Er komen weer mensen met oliebollen van hun vereniging langs de deur die je tot misselijkmakend aan toe weer op kunt eten...Ja, ondanks de kou raakt de winter mij toch met zijn warme uitstraling..

Van de hak op de tak verhaal

En dan ben je zomaar ineens een week verder, en als je denkt dat ik nog weet wat ik gedaan heb...Ik ga geen excuses verzinnen waarom ik niet heb ge-update, dat is zwak. Je verbergen achter excuses.. Ja maar ik wist het echt niet, ja maar er staat dit, ja maar iemand anders zei, ow ik heb het niet in mijn agenda staan..
Arghh ik wordt vaak zo misselijk van excuses, want vaak zijn het eigenlijk maar gewoon smoesjes.
Het begon vroeger al op de basisschool, een vriendje of vriendinnetje had met je afgesproken om s’middags te gaan spelen en aan het eind van de dag waren ze ineens ziek, zwak en misselijk. Dus ging je gewoon naar huis, om die kinderen vervolgens de volgende dag te horen zeggen dat het zo leuk was in de speeltuin????En op de middelbareschool ging dit tafreel natuurlijk gewoon door..Sorry meester ik ben mijn schrift vergeten, of ik had mijn boek in mijn kluisje laten liggen dus kon mijn huiswerk niet maken en voor de dames wel bekend.. ik ben ongesteld dus kan niet mee gymen...Veel mensen durven tegenwoordig niet meer eerlijk te zijn, en raken verstrikt in hun eigen smoesjes. En als jij wel gewoon direct bent worden mensen boos of pissig omdat je het niet tactisch brengt?? Niks is toch tactischer als eerlijk zijn, het lucht vaak ontzettend op. Dus waarom ergens omheen draaien of mooi aankleden als je gewoon kan zeggen wat er te zeggen valt. Het zou het leven voor veel mensen een stuk aangenamer maken...

Goed genoeg gezwam.. Langzaam maar zeker komen er weer wat dingetjes boven drijven die ik de afgelopen tijd gedaan heb.. ook mede dankzij mijn agenda want dat is op dit moment eigenlijk mijn (korte) termijngeheugen..Na de week vakantie ben ik wel weer 2 nachtjes in Rotterdam geweest. Zoveel moet ik nu naar school. Op school kregen we te horen of het project goedgekeurd was. En dit was dus niet het geval...mede doordat een groepsgenootje (eindverantwoordelijke van het dossier) even het verkeerde (oude) protocol had opgestuurd.. hoe handig kun je zijn.. Dus we mochten een hoop dingetjes aan gaan passen, wat ook veel moeite kostte want we hadden een flink probleem met het bestand. Constant als je er meebezig was liep het vast en sloot het af, zonder dat je wat op kon slaan. Na veel gemier en aangepas hebben we het gelukkig als nog afgemaakt en opgestuurd, en nu hebben we een ‘GO’.Ondanks dat er een ‘NO GO’ was uitgedeelt, is er geen servies of dergelijke gesneuveld dus dat was weer een meevaller.En gisteren hadden we een studiedag van de muziek. Een dag ter voorbereiding op het concours. Het bestond uit gezamelijke repetities en sectierepetities. Voor de A-muzikalen onder ons.. dit is een repetitie met een selecte groep bijvoorbeeld een slagwerkgroep en een kopergroep. Wij hadden hiervoor een andere dirigent, wat echt een erg grappige en lawaaierige man was. Veel geleerd en wat mij betreft staat deze man volgend jaar bij ons op de bok. Een erg productieve dag dus.. en zelfs nog met een kleine verassing, want er is eindelijk een datum geprikt voor het concours. We gaan op 2 juni 2007 naar het KNFM concours in Terneuzen. Vindt het wel jammer dat het zo dichtbij is, want dan gaan we er waarschijnlijk met eigen vervoer naar toe en dat is natuurlijk niet zo gezellig als een busreisje...
Nou ik ga me maar eens even voorbereiden voor morgen. We moeten met onze werkgroep zwangeren een workshop geven aan medestudenten. En uiteraard heb ik aardig wat te vertellen en dus ook voor te bereiden...