Sorry mensen maar de laatste tijd ben ik nogal inspiratieloos..maar dat is vast niet onopgemerkt gebleven. Ik schrijf wel dingen maar het komt of net niet over of ik maak het gewoon niet af omdat ik erg geen tijd of geen zin in heb.
Maar maak ik dan zo weinig mee? Nee hoor helemaal niet.
Heb genoeg aanspraak van vriendinnen die langs komen of waar ik zelf even langs ga
Of ik ga even naar de kroeg, jaja tegenwoordig ben ik daar wel weer eens te vinden..Was ook mijn goede voornemen voor dit jaar maar nu dit iemand ter ore is gekomen wordt ik gestalkt bij het leven en constant van de bank af getrokken..Mijn lichaam is gewoon beurs van het vallen..(Maar ben mijn vriendinnen er wel zeer dankbaar voor hoor!!!!)
Verder is het natuurlijk koninginnedag geweest. Om kwart voor acht liep mijn wekkertje af en ik was alles lekker op mijn dooie gemak aan het doen.. tot ineens een hersenspinsel bij mij langs kwam en mijn heerlijke ontspannen gevoel werd ingeruild voor STRESSSSSS. Ik moest niet om kwart voor negen weg.. nee... om kwart voor negen dan moest ik op het sportveld zijn.. Maar voor het eerst sinds maanden kon ik weer trots op mezelf zijn omdat ik eindelijk weer eens een keer ergens op tijd binnen stapte. Ondanks dat ik niet meer in Zonnemaire woon ben ik na het toeterkwartier van de muziek nog wel heerlijk heel de middag blijven hangen, het was overigens heerlijk weer. Ik heb echt weer de koninginnedag geviert in mijn geboortedorp en dat voelt toch het fijnst ondanks ik er sinds kort niet meer woon. Een babbeltje hier en een babbeltje daar, ons kent ons.. Echt fantastisch volgend jaar ben ik zeker weer van de partij!!!!
Ook ben ik eind april begonnen met stage lopen. Heb er nu drie weken op zitten en ik kan me daar nog wel 17 weken vermaken. Het is een particuliere praktijk waar het patienten bestand voor de ene helft uit kinderen en de andere helft uit adolecenten, volwassenen en ouderen. Ik heb de particuliere praktijk gekozen omdat ik graag de basis van mijn vak goed wil beheersen. Maar kinderen is niet echt mijn ding (wil hier voor mijn beroep niets mee in de toekomst) en in het begin dacht ik dan ook echt dat ik na een aantal weken gillend weg zou rennen. Maar tot nu toe kan ik me nog wel aardig vermaken met spelletjes spelen, teken, spelletjes spelen, schrijven en spelletjes spelen. Maar ik ben ook al aardig op de proef gesteld hoor..Kinderen die niet luisteren, net doen of ze vallen, de bal de verkeerde kant op gooien, weglopen, over de vloer gaan dweilen. Maar ook daar weet na de eerste paar weken ook al aardig mee om te gaan gelukkig. Dus ook dat komt wel goed.
En nu ga ik me zo in mijn uniform hijsen omdat we straks een concert moeten geven. Maar nu eerst nog even wat eten...
zaterdag 12 mei 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten