Let's go for the RIDE!!

Eindelijk was het dan, na een kort nachtje, zondag 7 oktober
Vroeg uit de veren voor de zondag, maar stipt 9 uur vertrokken we met gierende banden door de stad naar Marjo en Erwin. Gelukkig stonden hun al gereed en sprongen in de auto. Geen tijd te verliezen.





Om iets over tienen scheurden we de parkeerplaats op bij Kabouter 3. Even wat twijfel, geen jas, wel een jas…GEEN jas!! Rugtasjes op en GO.
Na een korte pitstop voor de dames liepen we dan eindelijk in de Efteling!!

Op het gemakje (kan het niet wat sneller) liepen we de Pardoes Promenade over richting de Efteling Brink. Waar we kozen voor de weg richting het Ruigrijk. Ja, ja direct voor het het echte werk op de vroege ochtend. Op dit moment was ik in mijn nopjes want we liepen direct naar de attractie waar ik een plannetje bij had.
Allereerst in de rij voor de Phython…hier vertelde ik wat voor plannetje ik had..en werd een beetje zenuwachtig..
Bekijk hier het resultaat van mijn o zo originele plannetje..

Schijterig als ik was zie je dus in eerste instantie niks als mijn handen..maar ik was bang dat als ik betrapt zou worden er een meneertje de trap op zou komen en mijn camera in beslag zou nemen.. of er erger nog mij de Python uit zou halen, en er zo hetzelfde tafereel zou ontstaan als een aantal weken geleden….
Hoe logisch zul je denken…want waarom zouden ze die o zo lange trap naar boven toe gaan voor zo’n idioot met een camera..

Ik moet zeggen dat het lang geleden was dat ik tijdens een Pythonritje zo stijf stond van de adrenaline..Ik was alleen maar bezig met het vasthouden van de camera en heb dus weinig, of zeg maar niks van heel de rit mee gekregen.

Maar ook de rest van de dag hebben we ons kostelijk vermaakt. Het was stralend weer en net niet zo druk dat we haast alle attracties wel hebben kunnen doen.
Ook kwam dit doordat er iemand met mij mee voelde en het tempo iets te langzaam vond en dit dus opvoerde naar snelwandelpas. Maar of dit nu echt lag aan het slentertempo, et tijdgebrek of aan de gedachte hoe sneller ik loop, des te sneller we alle attracties we weer gehad hebben en op naar huis kunnen?? Dat laat ik maar even in het midden..

Al met al wel een zeer geslaagde dag en op naar volgend jaar..Ja, ja natuurlijk moet dan “de Vliegende Hollander” echt worden uit getest. 1 april gaan de deuren weer open!!!

Dus helaas voor nu mochten we er alleen nog maar naar kijken (wheeeeheee)




Om 17.30 liepen we via het Sprookjesbos weer richting de uitgang waar er natuurlijk nog de hoog nodige snuisterijen aangeschaft moesten worden en vanaf daar door naar de auto.

’s Ochtends was al besloten waar we ons diner zouden bemachtigen en ik kan u vertellen dat het o zo heerlijk heeft gesmaakt en ook zeker een aanrader is!!
Wilt u weten waar? Volg de rode borden met gele M!!!

Ja we moeten een dagje uit natuurlijk wel traditioneel afsluiten he!!